شمارهٔ ۲۶۵

هوش مصنوعی: دل و دینم را آن معشوق بازیگوش برداشت، نمی‌دانم او از من چه می‌خواهد.

هوش مصنوعی: جز ناله و آه عمیق، احساس دیگری در دل ندارم و در اندوه عشق او دیگر مشغله‌ای ندارم.

هوش مصنوعی: وقتی او دید که به خاطر عشقش این‌گونه دچار غم و اندوه شده‌ام، در نهایت بدون هیچ پرده‌پوشی به من روی آورد و مرا ملاقات کرد.

هوش مصنوعی: از یک جرعه آن جام روشنایی مست و دیوانه شدم به یکباره.

هوش مصنوعی: هر بار که او با زیبایی‌اش پیش من می‌آید، حتی اگر صد بار باشد، باز هم با هر بار، زیبایی جدیدی را از او مشاهده می‌کنم.

هوش مصنوعی: در میانه‌ی روشنایی و تاریکی، به شدت گیج و متحیر شدم وقتی که آن خط و چهره‌ی زیبا را در کنار یارم دیدم.

هوش مصنوعی: اسب ما به سوی مسجد می‌رود و لب او می‌گوید که وارد شو در کوی مستی.

هوش مصنوعی: من زندگی و جانم را در اختیار اسرار محبوب گذاشته‌ام و اگر مرا بگیرند مانند منصور، مقاومت می‌کنم.

هوش مصنوعی: زمانی که اسیری را می‌بیند، متوجه می‌شود که آن شخص رازهای نهانی دارد و از او هیچ چیزی را از نظر اسرار پنهان نمی‌کند.