شمارهٔ ۳۸۰

هوش مصنوعی: از این دام تن، گاهی چون شهباز با بال‌هایی باز پرواز می‌کنم و از آسمان‌ها عبور می‌کنم.

هوش مصنوعی: من آماده‌ام که نهصد هزار بار بر فراز عرش پرواز کنم، اما تنها به دوست خود نگاه می‌کنم و به چیز دیگری توجهی ندارم.

هوش مصنوعی: هر لحظه با زیبایی جدیدی، صدها هزار بار چهره آن ماه مانند را می‌بینم که به من می‌تابد.

هوش مصنوعی: در هر بار که زیبایی او را می‌بینم، به طور کامل محو او می‌شوم و تمام پرده‌های وجود خود را کنار می‌زنم.

هوش مصنوعی: مدت‌های طولانی و بی‌شماری می‌گذرد تا محبوب من، که از بقا و زندگی خود بهره‌مند است، مرا زنده کند و نجات دهد.

هوش مصنوعی: وقتی که معشوقه‌ام برهنه و بی‌پوشش بود، من نیز از لطف او بهره‌مند شدم و در حقیقت خودش را به من نمایان کرد.

هوش مصنوعی: من مشاهده کردم که هر آنچه وجود دارد، خودم هستم و هیچ چیز دیگری نیست؛ هر ذره‌ای که وجود دارد، پرده‌ای است بر روی حقیقت من.

هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت وجود ما، همچون آینه‌ای است که تمام زیبایی‌های جهان را در خود منعکس می‌کند. من از نیستی به وجودی آمده‌ام که این زیبایی را به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: احوال ما را نمی‌توان به آسانی بیان کرد، زیرا عشق و نور الهی، راهنمای من در زندگی است.