شمارهٔ ۴۹۴

هوش مصنوعی: ظهور کلی که حقیقت را نمایان می‌کند، اگر نباشد، مانند این است که وجود ما تنها یک تصویر است و زیبایی ما هیچ‌گاه نمی‌تواند با آنچه که زیباست، مقایسه شود.

هوش مصنوعی: اگر عشق ورزی از طرف معشوق بود، پس چرا نام عاشق از ابتدا در میان نبوده است؟

هوش مصنوعی: اگر زیبایی آن حد و اندازه‌ای که هست را به نمایش گذاشتی، پس چرا از ظهور او درخواست می‌کنی در حالی که جهان اینچنین پر از مشکلات و آشفتگی است؟

هوش مصنوعی: در اینجا به نظر می‌رسد که می‌گوید اگر در دنیای واقعی چیزی را به وضوح می‌بینی، ممکن است در واقعیت آنچه که به نظر می‌رسد نباشد. چون ممکن است آنچه بر اساس ظواهر می‌شناسی، حقیقت اصلی را نشان ندهد و حقیقت ممکن است در عمق وجود چیزها نهفته باشد.

هوش مصنوعی: اگر نعمت و برکت او همچنان ادامه نداشت، معلوم نبود که هر لحظه و هر روز چگونه وجود و هستی در جهان تداوم می‌یافت.

هوش مصنوعی: اگر آن پری هر لحظه پیش معشوقان ظاهر شود، جان عاشقان به شوق او چنان شیدا و دگرگون نمی‌شود.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌بود زلف خوش‌رنگ و پریشان تو، غیرت او چگونه می‌توانست پرده کفر را از چهره ایمان کنار بزنید؟

هوش مصنوعی: تو بر دل شکیبا و محکم من رحم کن و به حال دل نزار و دلتنگم توجه کن، که سنگ و مرمر و خار نیستند، بلکه دلی پر از درد و ناامیدی است.

هوش مصنوعی: اگر در مسیر عشق او اسیر نمی‌شدی، هر گدایی در دنیای معانی چه علامتی داشت و صاحب چه چیزی بود؟