شمارهٔ ۲۰۶

هوش مصنوعی: نمی‌دانم چرا برخی از حسودان می‌خواهند که ما از یار و دوستی‌مان دور شویم یا رابطه‌مان را قطع کنند.

هوش مصنوعی: من در دام زلف محبوب گرفتار شده‌ام و راهی برای رهایی از این بند وجود ندارد. جانم به این پیوند وابسته است.

هوش مصنوعی: زمانی که من در عشق به یک داستان تبدیل شدم، ای پنددهنده، مرا از عشق او نصیحت نکن.

هوش مصنوعی: دل عاشق دیوانه، با وجود دوری از معشوقش، به خاطر امیدی که به وصال او دارد، خوشحال و خرسند است.

هوش مصنوعی: ای دل، چرا مانند یک زاهد خشک و بی‌روح نباشی؟ چرا از عشق و شوقی که در دل داری، به‌جای سرکوب کردن آن، لذت نبری و همچون رند و مستی که در خوشی به سر می‌برد، نتبری.

هوش مصنوعی: تو ای جان، کجا می‌توان یافت مه و خورشید مانند تو که روشنی‌بخش عالم است؟

هوش مصنوعی: اسیر، نه نگران قلب و دین است و نه به خاطر آنها زندگی می‌کند، زیرا جانش تنها آرزوی اوست.