شمارهٔ ۲۶۴

هوش مصنوعی: ما در گوشه‌ای تنها نشسته‌ایم و در فکر عشق محبوب هستیم؛ تو به کار خودت بپرداز و ما را به حال خود بگذار.

هوش مصنوعی: با وزش باد ملایم، جان‌ها سرشار از عطر و دل‌ها شاداب شد، تا اینکه بادی خنک، موی مشکین را به این سو و آن سو بپراکند.

هوش مصنوعی: اینگونه نگران نباش و به فکر زهد و ترک دنیا نباش؛ زیرا من هم‌چنان منتظر هستم که ساقی (شراب‌ریز) جام می را بیاورد.

هوش مصنوعی: عشق در دل من مانند یک مغز میوه جا گرفته است، به طوری که از افکار کفر و اسلام دور شدم و هیچ concern‌ای نسبت به آن‌ها ندارم.

هوش مصنوعی: زاهدی که از عشق فاصله گرفته و توبه کرده، وقتی چهره تو را می‌بیند، از توبه‌اش شرمنده می‌شود.

هوش مصنوعی: هر بار که تو را به شکلی متفاوت ببینم، اگر هر روز زیبایی‌ات را ببینم، احساس می‌کنم که هزار بار تو را دیده‌ام.

هوش مصنوعی: هر کسی که مانند یک اسیر برای عشق قدم برمی‌دارد، به او بگو که با غم و مشکلات دنیا و دین چه کار دارد.