شمارهٔ ۲۸۲

هوش مصنوعی: زمانی که می‌توان به میهمانی و وصال تو دست یافت، تنها افرادی که دل پاک و باصفا دارند، لایق این عشق و این شیوه خواهند بود. افراد سیاه دل و هوسران به این مقام نخواهند رسید.

هوش مصنوعی: جز فکر و یاد زلف و چهره‌ات، هیچ چیز دیگری نه در روز و نه در شب، مونس و همدم جانم نیست و در سراسر دنیا هیچ کس را نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: در دایره‌ای که نور زیبایی چهره دوست پخش شده، هر ذره‌ای را دیدم که وجود و عدم را تجربه می‌کند با هر نفسی که می‌کشم.

هوش مصنوعی: عاشقان با عشق و شوق به دور کوی محبوب خود گرد آمده‌اند و با صدای بلند، تمام نقاط جهان را به وجد آورده‌اند. صدای زنگی که می‌شنوید، نشانه‌ای از این شور و حال است.

هوش مصنوعی: در هوای نزدیک شدن به معشوق، چیزی بالاتر از دنیا و مکان وجود دارد. پرنده روح من هر لحظه از این قفس (بدن) پرواز می‌کند.

هوش مصنوعی: زاهد اگر فکر می‌کند که دارای ذوق و حال عرفانی است، باید بداند که این تنها ادعاست. آنچه مهم است، ورود به میدان عمل و کسب تجربه واقعی است. پس اگر ادعایی دارد، باید با عمل و تجربه خود نشان دهد که واقعاً در این میدان هست.

هوش مصنوعی: عشق او انجام و آغاز را در هم پیچیده و راهی برای آزادی اسیران فراهم کرده است. در آن دنیای عشق، من نه چیزی را بالا می‌بینم و نه چیزی را پایین؛ همه‌چیز به یکسان در هم آمیخته است.