شمارهٔ ۴۰۵

هوش مصنوعی: من در آغاز آفرینش بر اساس فرمان تو بوده‌ام و هدف نهایی از خلق جهان نیز من بوده‌ام.

هوش مصنوعی: پیش از آن که اسرار نهانی محقق شود و به عالم مشاهده وارد شود، من در میان دو عالم غیب و شهادت قرار داشتم.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه در ظاهرم در دو جهان به تصویر درآمده‌ام، اگر به عمق معنا نگاه کنی، متوجه می‌شوی که هر دو جهان در وجود من نهفته است.

هوش مصنوعی: در حقیقت، چشم حقیقت بین جهان همیشه به من نگریسته است و من همواره نور زمین و آسمان بوده‌ام.

هوش مصنوعی: این جمله می‌گوید که من در حقیقت از زمان خلق جهان و فضا وجود داشته‌ام و قبل از آن نیز وجود داشته‌ام، پس نباید فکر کنی که من تنها در این زمان و در این دنیا هستم.

هوش مصنوعی: در آن زمان که نه خبری از عالم و آدم بود و هیچ نشانی پیدا نبود، من از مقام بی‌نشان خود نمایان شدم.

هوش مصنوعی: ظاهر و باطن به معنای جنبه‌های آشکار و پنهان یک چیز هستند. اگر این مسئله را درک کنی، متوجه خواهی شد که من همیشه در هر دو حالت، چه آشکار و چه پنهان، وجود دارم.

هوش مصنوعی: کی خواهد فرود آمد پرنده‌ی بلندپرواز آرزوهای ما در جایی خاص، در حالی که من همچون یک پرنده‌ی نیرومند از قلمرو بی‌مکان بوده‌ام؟

هوش مصنوعی: هر کجا که صحبت از ما باشد، در هر زبانی، مثل یک زندانی در دو جهان، داستان من در حال روایت است.