برگردان به زبان ساده
تا شد سپر بلایش دل درویش
هر لحظه رسد زخم دگر برجگر ریش
هوش مصنوعی: وقتی در مقابل محبت و عاشقی کسی قرار میگیریم، مانند درویش که سپر بلای محبوبش شده، هر لحظه دچار زخمی تازه بر دل خود میشویم.
پیوسته بشمشیر جفا یار ستمکار
بی رحم زند بردل بیچاره من ریش
هوش مصنوعی: همواره با شمشیر بیرحمی و ظلم یار ستمکار به دل بیچاره من آسیب میزند و زخم میکند.
گویی که رسد بر دل و جان مرهم تازه
هر تیر که بر سینه من آید از آن کیش
هوش مصنوعی: احساس میکنم که هر زخم جدیدی که روی سینهام مینشیند، مانند دارویی تازه برای دل و جانم عمل میکند.
با ما مگرش مهر و وفا هست ز یادت
چون جور و جفایش بمن آید ز همه بیش
هوش مصنوعی: با ما دیگر رابطهای از عشق و وفا وجود ندارد، زیرا یادم میآید که چقدر ظلم و بیوفایی از او به من رسیده است.
بنگر که چه سانست نکو خواهی نادان
از عقل دهد توبه مرا عقل بداندیش
هوش مصنوعی: نگاه کن که چگونه نیکوکاران بر افراد نادان تأثیر میگذارند. نادانی که از عقل و درک بیبهره است، به خاطر اشتباهاتش توبه میکند و این خود عقل و تفکر درست را نشان میدهد.
زین بادیه هرگز نبرد راه بمنزل
هر کس که نهد پای درین ره بسر خویش
هوش مصنوعی: در این مسیر هرگز کسی به خانهاش نمیرسد که قدم در این راه بگذارد، مگر آنکه به سرنوشت خود توجه کند و در آن اندیشه کند.
خواهی که اسیری بودت بار بوصلش
از خود گذر و مرد صفت نه قدمی پیش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که آزاد باشی و به او برسید، باید از خودت بگذری و مانند یک مرد، از هیچ قدمی دریغ نکنید.
