شمارهٔ ۳۶۰

هوش مصنوعی: ای عاشقان، من یک دیوانه‌ی عاشق هستم که در عشق و شوق به سر می‌برم و در این جهان به عنوان یک داستان شناخته می‌شوم.

هوش مصنوعی: امروز از شراب و نوشیدنی با ما صحبت نکن، چون من از ابتدا به خاطر عشق او به مستی دچار شده‌ام و نیازی به ساغر و پیمانه ندارم.

هوش مصنوعی: در حال حاضر در حالتی شاد و مست هستم و زیبایی‌های جهان را از طریق عشق او می‌بینم. این حالت سرخوشی تنها مختص من نیست، بلکه حس می‌کنم که همه کسانی که به او وصل می‌شوند با من هم‌صدا و هم‌حال هستند.

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و آشنایی که با آن پیدا کرده‌ام، تمام وجودم پر از غم و اندوه شده است. در این راه، عقل و دانش و کارهای نیکو برایم بی‌معنا شده‌اند.

هوش مصنوعی: من قلب خود را برای یاد هیچ‌کس جز او خالی کرده‌ام و در تنهایی و در جمع همیشه با او همراه هستم.

هوش مصنوعی: ای محتسب، تا چه زمانی به ما بدگمان می‌شوی؟ من مست عشق او هستم و نه از شراب میخانه.

هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی صورت او را دیده‌ام، مانند خورشید و ماه درخشان شده‌ام و به دنبال نور او، به شدت شاد و مجنون شده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر حقیقت و دانش واقعی را می‌خواهی پیدا کنی، باید با صداقت و خلوص نیت به جستجو بپردازی و در عمق دل خالی‌ام وارد شوی.

هوش مصنوعی: تا زمانی که به عشق آن دختر خدمتگار وابسته‌ام، مانند اسیری که مدام در حال نبرد بین ایمان و بی‌دینی است، مردانه زندگی می‌کنم.