شمارهٔ ۶۲

هوش مصنوعی: روی زیبا و دل‌ربای تو همچون چهره‌ی ماه است و دل عاشق به ویژه به چهره‌ی تو تمایل دارد.

هوش مصنوعی: هر جا که زیبایی تو ظاهر شد، گواه آن زیبایی نیز خود را نشان داد. به همین خاطر، هرکسی به جمال تو از گوشه‌ای چشم می‌دوزد و نگران است.

هوش مصنوعی: بر دل و جان من، آتش عشق تو شعله‌ور است و اثر عشق تو در همه‌ی وجودم دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی دل من زیبایی تو را دید، از آن لحظه هر لحظه دیوانه و شیفته‌ی همه‌چیز در جهان شدم.

هوش مصنوعی: از صدای دل‌انگیز و جلب توجه تو، ای معشوق زیبا، در این خرابه‌ها و مکان‌های خراب، چه شور و هیاهویی برپاست!

هوش مصنوعی: از نوشیدن شراب معنوی و الهی همه در حال مستی و شوق هستند، چه اگر سالک راه حق باشند و چه اگر پیر و استاد می باشند.

هوش مصنوعی: وجود «ما» و «تو» مانعی بر سر راه دیدن زیبایی‌های محبوب حقیقی است. در واقع اگر این تعصبات و تفاوت‌ها وجود نداشته باشد، محبوب از همه جا و همه چیز مشخص و نمایان خواهد بود.

هوش مصنوعی: دل و جان این بی‌خود و دیوانه به قدری شیفته و مجذوب عشق تو شده‌اند که مانند مست‌ها سر به‌هوا هستند و از خود بی‌خبر. این حالتی که دارند، به نوعی نشان‌دهندهٔ عمیق‌ترین عشق و وابستگی به توست.

هوش مصنوعی: کسی مثل «اسیری» در عشق تو وجود دارد که تنها و دیوانه است. این عشق خاص و نایاب است و هیچ چیز دیگری مانند آن در زمان و مکان وجود ندارد.