شمارهٔ ۲۵۵

هوش مصنوعی: ای خوشرویی که به زیبایی‌ات آسمان و زمین روشنی می‌گیرند و بوی جان‌افزا و دل‌انگیز وجودت به خاطر نسیم موهایت، جهان را معطر کرده است.

هوش مصنوعی: زمانی که زیبایی و محبت چهره‌ات به ظهور رسید، تمامی ذرات جهان به خاطر نمایاندن زیبایی‌ات یکجا جمع شدند.

هوش مصنوعی: زیبایی و دلربایی تو را از پنهانی بیرون بیاور تا در جهان از مؤمن و کافر هیچ نشانی باقی نماند.

هوش مصنوعی: از درخشش زیبایی‌ات، جان من به طور کامل از خود بی‌خود شد. همان‌طور که او پرده از روی زیبایی درخشانش برداشت.

هوش مصنوعی: پادشاهی با زیبایی‌های فراوان خود به جهان آمد و با جلوه‌های نیکویش، تمام زمین را مملو از زیبایی کرد.

هوش مصنوعی: من از دلبستگی به چشمان سرمست تو شیدا شدم؛ ای ساقی، از آن می بیاور که او به چیزی جز جام و لیوان نیاز ندارد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که قلب عاشقان پر از شوق است، هر لحظه محبوب خود را با زیبایی جدیدی به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: هر لحظه به یاد چهره‌اش دلم و جانم را جمع می‌کنم، اما او همچنان درگیر روزdream و خیال زلف معشوقه‌اش است.

هوش مصنوعی: پرنده دل که در عشق او اسیر است، هر لحظه با شوق وصال، به آسمان‌ها پرواز می‌کند و احساس بلندی و آزادی می‌کند.