شمارهٔ ۲۵۴

هوش مصنوعی: بدون شادی از بودن تو، دل نمی‌تواند آرام بگیرد. غم وداع با تو، ای دوست، در شمار دردهاست.

هوش مصنوعی: ای نسیم، فریاد دل‌های عاشق را بشنو و از سوی پروردگار معشوق، این زلف‌های پر پیچ و تاب را بر هم بزن.

هوش مصنوعی: دل خسته‌ام خوب نمی‌شود، ای پزشک، اگر در هر لحظه به من توجه نکنی.

هوش مصنوعی: هر شربت و نوشیدنی که از لب‌های زیبا و آبدار برای کسی داده شود، جان تازه‌ای به آن مرده می‌بخشد.

هوش مصنوعی: من همیشه در عشق تو غرق هستم، ای ساقی، پیوسته باده‌ای به من بده از آن چشم‌های پر از راز و خمار تو.

هوش مصنوعی: وقتی چشمم را باز کردم، دو جهان را پر از زیبایی و جلال دیدم و در این دنیا هیچ نام و نشانی جز آن زیبایی‌ها ندیدم.

هوش مصنوعی: وقتی که نور خورشید چهره دوست را تابید، هر ذره‌ای از آن نور چنان درخشان و زیبا شد که مثل ماه درخشان و دوست‌داشتنی گردید.

هوش مصنوعی: ای سرو ناز، تو که در دل و جان من سکونت داری، چرا از من دور می‌شوی؟

هوش مصنوعی: اگر به دنبال شاهد و شراب هستی، هرگز سر خود را از در قدیمی و با تجربه‌ی می‌خانه برندار.