خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

اسیر شهرستانی » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : آسودگی کجا دل بیتاب من کجا

شمارهٔ ۲ : من و بزمی که به مژگان نرسد خواب آنجا

شمارهٔ ۳ : دل و جان سیرگاه یار خواه اینجا و خواه آنجا

شمارهٔ ۴ : بحر عشق است و وفا گوهر پاک است اینجا

شمارهٔ ۵ : بی غنچه و لاله داغ پیدا

شمارهٔ ۶ : جنون نمی کند از خویشتن جدا ما را

شمارهٔ ۷ : روشنگر چشم و دل ما کن شب ما را

شمارهٔ ۸ : از بسکه غمت گداخت ما را

شمارهٔ ۹ : به امید کسی نگذاشت بیدادش دل ما را

شمارهٔ ۱۰ : سیرکن نو رسیده ما را

شمارهٔ ۱۱ : هوا گلشن به گلشن می کشد دیوانه ما را

شمارهٔ ۱۲ : اندیشه کند قبله شکیبایی ما را

شمارهٔ ۱۳ : یا جلوه مده فرشته ها را

شمارهٔ ۱۴ : فسونی خوانده چشمت شیشه‌ها را

شمارهٔ ۱۵ : به دل دوزد نگاهت سینه‌ها را

شمارهٔ ۱۶ : گفتن راز چرا عربده پرداز چرا

شمارهٔ ۱۷ : گر یار در دل است عبث آرزو چرا

شمارهٔ ۱۸ : چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود را

شمارهٔ ۱۹ : زوالی نیست دست پیشتر را

شمارهٔ ۲۰ : چو آیینه در دل گدازم نفس را

شمارهٔ ۲۱ : کرده ام از خون دل خالی ایاغ خویش را

شمارهٔ ۲۲ : داشتی مخصوص من تا لطف عام خویش را

شمارهٔ ۲۳ : بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را

شمارهٔ ۲۴ : آنکه گرداند ز ما دانسته راه خویش را

شمارهٔ ۲۵ : در دل گداختیم تمنای خویش را

شمارهٔ ۲۶ : مو به مو مژگان تر باید شکار عشق را

شمارهٔ ۲۷ : لاله می روید ز بستر ناتوان عشق را

شمارهٔ ۲۸ : مکن در بزم روشن وصف آن شیرین شمایل را

شمارهٔ ۲۹ : نفریبد به خیال نگهت خواب مرا

شمارهٔ ۳۰ : با تمنای تو بسیار حساب است مرا

شمارهٔ ۳۱ : دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا

شمارهٔ ۳۲ : خواب، پرواز حرام است مرا

شمارهٔ ۳۳ : سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا

شمارهٔ ۳۴ : ز بسکه گردش چشم تو دیده مست مرا

شمارهٔ ۳۵ : از دل مردم عالم خبری نیست مرا

شمارهٔ ۳۶ : بی رخت شکوه ز بخت سیهی نیست مرا

شمارهٔ ۳۷ : کو گریه ای که بی خبر از جا برد مرا

شمارهٔ ۳۸ : باده چون زور آورد هشیار می‌سازد مرا

شمارهٔ ۳۹ : پرکاویدم دل خودم را

شمارهٔ ۴۰ : جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا

شمارهٔ ۴۱ : لعلت زجام شیر و شکر می دهد مرا

شمارهٔ ۴۲ : چمن جلوه کن غبار مرا

شمارهٔ ۴۳ : عشق ساغر داده شوق تشنه دیدار مرا

شمارهٔ ۴۴ : گر به دام افتد هوای گلستان در سر مرا

شمارهٔ ۴۵ : شد ذوق خاکساری اول هوس مرا

شمارهٔ ۴۶ : چو شمع سوختگی تر کند دماغ مرا

شمارهٔ ۴۷ : پرورده لطف سایه ات امید و بیم را

شمارهٔ ۴۸ : گل گل شکفتی از می و افروختی مرا

شمارهٔ ۴۹ : کسی طی می تواند کرد راه ای بیابان را

شمارهٔ ۵۰ : گر صدق کلامت ندهد بال یقین را

شمارهٔ ۵۱ : اگر ز درد نشانی بود فغان تو را

شمارهٔ ۵۲ : کرده نور دیده خود خواب شیرین تو را

شمارهٔ ۵۳ : کی ز دل بیرون کنم درد تمنای تو را

شمارهٔ ۵۴ : اضطراب دل به من گفت آمدن‌های تو را

شمارهٔ ۵۵ : نگه دزد فریبد رم آن بدخو را

شمارهٔ ۵۶ : کرده ای جیقه جیقه ابرو را

شمارهٔ ۵۷ : رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را

شمارهٔ ۵۸ : داد تاراج مزن صبر نینباشته را

شمارهٔ ۵۹ : چشمت به خاک ریخته خون پیاله را

شمارهٔ ۶۰ : گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را

شمارهٔ ۶۱ : داده ای ذوق شراب بی خمار آیینه را

شمارهٔ ۶۲ : برده ای دل از میان آیینه را

شمارهٔ ۶۳ : مست تو جلوه گر دهد جام جهان نمای را

شمارهٔ ۶۴ : مکن در کار گلشن جلوه‌های انتخابی را

شمارهٔ ۶۵ : دلم آیینه گر شرمندگی را

شمارهٔ ۶۶ : جواب از خود رود چون بر زبان آری سؤالی را

شمارهٔ ۶۷ : چه دردسر دهم دیوانگی با سخت‌جانی را

شمارهٔ ۶۸ : به پیری بازگشتی هست لازم هر جوانی را

شمارهٔ ۶۹ : نماید جلوه‌اش اکسیر جان‌ها خاک‌راهی را

شمارهٔ ۷۰ : جنون کو تا نثار دل کنم آشفته رایی را

شمارهٔ ۷۱ : فهمیده چشم شوخ تو حال خراب ما

شمارهٔ ۷۲ : نکرده شکوه بیجا زیارت لب ما

شمارهٔ ۷۳ : شد شیشه خانه باغ دل از جان سخت ما

شمارهٔ ۷۴ : رام اطاعتیم و کشاکش کمند ما

شمارهٔ ۷۵ : ارغوان زار شفق یک آتش بی دود ما

شمارهٔ ۷۶ : زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ما

شمارهٔ ۷۷ : گر ندانی تا قیامت راز ما

شمارهٔ ۷۸ : چه حرف مهر و وفا گوش کرده ای از ما

شمارهٔ ۷۹ : گردش چشم تغافل ساغر لبریز ما

شمارهٔ ۸۰ : آیینه شود دود چراغ نفس ما

شمارهٔ ۸۱ : گردیده خوان نعمت وجه معاش ما

شمارهٔ ۸۲ : غمش باشد شراب بیغش ما

شمارهٔ ۸۳ : زخمی افسانه ناصح نگردد گوش ما

شمارهٔ ۸۴ : تا شد ز یاد تو روشن چراغ ما

شمارهٔ ۸۵ : دور چشم بد زسوز سینه غمناک ما

شمارهٔ ۸۶ : سینه صاف است پیر ما خوشا احوال ما

شمارهٔ ۸۷ : دگر چه باده به پیمانه می کند دل ما

شمارهٔ ۸۸ : آیینه خرد حسن ز بازار دل ما

شمارهٔ ۸۹ : گداخت بر لب حسرت ترانه دل ما

شمارهٔ ۹۰ : درد عشق آشیانه دل ما

شمارهٔ ۹۱ : بهار تنگدلی سبز کرد حاصل ما

شمارهٔ ۹۲ : هر چند تپید بسمل ما

شمارهٔ ۹۳ : جذبه‌ها زین کوشش بی‌بال و پر دیدیم ما

شمارهٔ ۹۴ : خار و گل را جوش یک پیمانه می‌دانیم ما

شمارهٔ ۹۵ : در محبت از جنون امداد می خواهیم ما

شمارهٔ ۹۶ : از بسکه خورد نیش خموشی بیان ما

شمارهٔ ۹۷ : شیشه بر خاره به صد رنگ زدن پیشه ما

شمارهٔ ۹۸ : چه غم دارد دل از اندیشه ما

شمارهٔ ۹۹ : ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما

شمارهٔ ۱۰۰ : از می دیگر است مستی ما

شمارهٔ ۱۰۱ : با شکوه همزبان نشود گفتگوی ما

شمارهٔ ۱۰۲ : جذبه شوق تو خضر ره آگاهی ما

شمارهٔ ۱۰۳ : پری گشته آیینه دار هوا

شمارهٔ ۱۰۴ : صبح است مست باده دوشینه هوا

شمارهٔ ۱۰۵ : گردون ز بسکه برد غمت در دیارها

شمارهٔ ۱۰۶ : از مهر تو سینه ها اثرها

شمارهٔ ۱۰۷ : شمشیر تو قبله گاه سرها

شمارهٔ ۱۰۸ : ای نام تو قبله زبان‌ها

شمارهٔ ۱۰۹ : تا چند خبر پرسی از بی‌سروسامان‌ها

شمارهٔ ۱۱۰ : زنجیری طره‌ات ختن‌ها

شمارهٔ ۱۱۱ : قبله عالم میخانه خم ابروها

شمارهٔ ۱۱۲ : ای گلشن از بهار خیال تو سینه‌ها

شمارهٔ ۱۱۳ : خوش بهاری است قدح‌نوشی‌ها

شمارهٔ ۱۱۴ : دل آیینه خانه زنبور

شمارهٔ ۱۱۵ : می‌رسد مست شکوه کاهی‌ها

شمارهٔ ۱۱۶ : بس که می‌ترسم از جدایی‌ها

شمارهٔ ۱۱۷ : دوزخ اقلیم خودنمایی‌ها

شمارهٔ ۱۱۸ : سرو شوخ من بیا تنها بیا غافل بیا

شمارهٔ ۱۱۹ : عارضت گلدسته باغ نظر دارم بیا

شمارهٔ ۱۲۰ : سیرگاه قدح کشان مهتاب

شمارهٔ ۱۲۱ : بسکه دارد سر هم چشمی گلشن مهتاب

شمارهٔ ۱۲۲ : موجها برده دل ز باغ در آب

شمارهٔ ۱۲۳ : چه خوش افتاده عکس ماه در آب

شمارهٔ ۱۲۴ : پری رخی است عرق کرده عکس ماه در آب

شمارهٔ ۱۲۵ : عکس مهتاب کشیده است پریخانه در آب

شمارهٔ ۱۲۶ : مست نازی نتوان گفت که ما را دریاب

شمارهٔ ۱۲۷ : بهار سوختن گردیده شمع بزم ما امشب

شمارهٔ ۱۲۸ : محبت خوش جناغی بسته وحشت الفت است امشب

شمارهٔ ۱۲۹ : آنچه از ما می کشد حیرانی ما روز و شب

شمارهٔ ۱۳۰ : داغ بر دل می گذارم روز و شب

شمارهٔ ۱۳۱ : اگر دنیا اگر عقبا علی بن ابیطالب

شمارهٔ ۱۳۲ : فلک آیینه اسکندر علی بن ابیطالب

شمارهٔ ۱۳۳ : دل را بسوز و درد نهان را دوا طلب

شمارهٔ ۱۳۴ : روز وصل است انتظار غریب

شمارهٔ ۱۳۵ : می‌پرستی می‌دهد یادم نوای عندلیب

شمارهٔ ۱۳۶ : از شوق دیده عقل چو تدبیر می گداخت

شمارهٔ ۱۳۷ : می رنگ هوس در دل ویران من انداخت

شمارهٔ ۱۳۸ : نازک شد از وفا دل و قدر جفا شناخت

شمارهٔ ۱۳۹ : خون بود دل که لذت درد نهان شناخت

شمارهٔ ۱۴۰ : عشق نیرنگ تغافل با دل بیتاب ریخت

شمارهٔ ۱۴۱ : ز گر مخوییت آتش ز لاله زار گریخت

شمارهٔ ۱۴۲ : چنان زخوی تو هر کس به هر دیار گریخت

شمارهٔ ۱۴۳ : خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندت

شمارهٔ ۱۴۴ : دلی ز دور به صد رنگ می‌نمایندت

شمارهٔ ۱۴۵ : داغ تو ز بسکه سینه تاب است

شمارهٔ ۱۴۶ : از آنم دل عدوی اضطراب است

شمارهٔ ۱۴۷ : تو را ز حسن بهار جمال سیراب است

شمارهٔ ۱۴۸ : از جلوه تو چشم دل و جان لبالب است

شمارهٔ ۱۴۹ : تا روغن چراغ دلم درد غربت است

شمارهٔ ۱۵۰ : در آتش عشق تو خرد خام نخست است

شمارهٔ ۱۵۱ : گر آن دیر آشنا بیگانه مست است

شمارهٔ ۱۵۲ : از بزم رفتنی که گلستان الفت است

شمارهٔ ۱۵۳ : صفحه افلاک سرلوح کتاب غفلت است

شمارهٔ ۱۵۴ : بلبل بیا که ناله ارزان غنیمت است

شمارهٔ ۱۵۵ : چو نیست قدر وفا طاقت جفا عبث است

شمارهٔ ۱۵۶ : سوخت زندان خمارم سفر شیشه کجاست

شمارهٔ ۱۵۷ : رسوای دهرم و غم پنهاینم به جاست

شمارهٔ ۱۵۸ : یک حرف شکوه از لب خشنود برنخاست

شمارهٔ ۱۵۹ : ناله از دل بی خیال گلعذاری بر نخاست

شمارهٔ ۱۶۰ : به وادیی که مروت پناه صیاد است

شمارهٔ ۱۶۱ : هر دل از یاد تو مرغ چمن را زخود است

شمارهٔ ۱۶۲ : باده کامل عیار جوش خود است

شمارهٔ ۱۶۳ : دل بی درد ز افسردن حالش پیداست

شمارهٔ ۱۶۴ : گل دیوانگی از سایه خارم پیداست

شمارهٔ ۱۶۵ : گل صد برگ ز درهم شده کارم پیداست

شمارهٔ ۱۶۶ : زعشق مرتبه حسن دلنشین پیداست

شمارهٔ ۱۶۷ : آتش نسبی از نفسم ظاهر و پیداست

شمارهٔ ۱۶۸ : از هر آتشکده ای سینه فگاری پیداست

شمارهٔ ۱۶۹ : از عکس تنت جیب قبا آینه زار است

شمارهٔ ۱۷۰ : نه همین دام و نه دانه بسیار است

شمارهٔ ۱۷۱ : تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است

شمارهٔ ۱۷۲ : بسکه از رشک سرشکم خاطر دریا پر است

شمارهٔ ۱۷۳ : به کشتنم نه همین حرف هجر یار پر است

شمارهٔ ۱۷۴ : به بزم عشق نه تنها دل شکسته پر است

شمارهٔ ۱۷۵ : گر به دست آید گل داغ از گلستان خوش‌تر است

شمارهٔ ۱۷۶ : حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است

شمارهٔ ۱۷۷ : گریه ابر از سمن رنگین تر است

شمارهٔ ۱۷۸ : گر شب وصل تو بی مهتاب باشد بهتر است

شمارهٔ ۱۷۹ : موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است

شمارهٔ ۱۸۰ : بسکه سودای تماشای تو پنهان در سر است

شمارهٔ ۱۸۱ : سینه صافیهای من روشنگر است

شمارهٔ ۱۸۲ : هر نفس جزو پریشان کتاب دیگر است

شمارهٔ ۱۸۳ : الفت آباد محبت را خراج دیگر است

شمارهٔ ۱۸۴ : قفل غم بهر گشاد دل کلید دیگر است

شمارهٔ ۱۸۵ : اقلیم درد را سحر و شام دیگر است

شمارهٔ ۱۸۶ : جبهه تسلیم جان را سجده گاه دیگر است

شمارهٔ ۱۸۷ : نکنی صید یقینی به گمانی که تو راست

شمارهٔ ۱۸۸ : شمشیر عشق را نمک شرم جوهر است

شمارهٔ ۱۸۹ : گرد راه تو جلوه پرداز است

شمارهٔ ۱۹۰ : روز جزا خجالت سرشار نارساست

شمارهٔ ۱۹۱ : ساقی همین نه از تو دل ما در آتش است

شمارهٔ ۱۹۲ : قطع نظر جزای دل بدگمان خوش است

شمارهٔ ۱۹۳ : آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش است

شمارهٔ ۱۹۴ : فیض نومیدی از امید مروت بیش است

شمارهٔ ۱۹۵ : پرواز هوای تو که بال و پر شمع است

شمارهٔ ۱۹۶ : تعلق سد راه کام عشق است

شمارهٔ ۱۹۷ : سلیمانی است دل نقش نگینش نام معشوق است

شمارهٔ ۱۹۸ : دل اگر رفت گرفتار طلسم خاک است

شمارهٔ ۱۹۹ : همه روی زمین خطرناک است

شمارهٔ ۲۰۰ : بهار شوخی او جشن تازه فلک است

شمارهٔ ۲۰۱ : ز تاب اینکه به رویت نقاب نزدیک است

شمارهٔ ۲۰۲ : به گلشنی دلم از دست باغبان تنگ است

شمارهٔ ۲۰۳ : دل بی‌غم گل بی آب و رنگ است

شمارهٔ ۲۰۴ : گلبانگ عاشقان چمن راز بلبل است

شمارهٔ ۲۰۵ : نی همین نقش پی شوق جنون پیما دل است

شمارهٔ ۲۰۶ : ممنون خویش بودن دل قوّت دل است

شمارهٔ ۲۰۷ : هستی و نیستی آیینه دیدار دل است

شمارهٔ ۲۰۸ : می تواند جوش زد تا آسمان آخر دل است

شمارهٔ ۲۰۹ : گردش چشم او ایاغ دل است

شمارهٔ ۲۱۰ : جلوه باغ نظر و چهره گلستان دل است

شمارهٔ ۲۱۱ : توفیق زاده نظر پاک من دل است

شمارهٔ ۲۱۲ : شوخیش بسکه وحشی افسانه دل است

شمارهٔ ۲۱۳ : مپرس غم ز برای چه آشنای دل است

شمارهٔ ۲۱۴ : هر کجا موج هیاهوی دل است

شمارهٔ ۲۱۵ : چون محبت جوش باطن زد فراغت مشکل است

شمارهٔ ۲۱۶ : پیش او اظهار غمهای نهانی مشکل است

شمارهٔ ۲۱۷ : هر چند باده قوت دل و شربت گل است

شمارهٔ ۲۱۸ : از نگاهش خلد ایما پر گل است

شمارهٔ ۲۱۹ : صبح مشاطه هوای گل است

شمارهٔ ۲۲۰ : آن چهره که خورشید غلام است کدام است

شمارهٔ ۲۲۱ : ساقی نشناسیم دل از دست کدام است

شمارهٔ ۲۲۲ : تسلیم اسیر سلسله انقیاد ماست

شمارهٔ ۲۲۳ : در بر دل تو و دل دلبر ماست

شمارهٔ ۲۲۴ : گر شود همسایه زلفت صبا نامحرم است

شمارهٔ ۲۲۵ : دایم ز تمنای تو دل در نظر ماست

شمارهٔ ۲۲۶ : هر دل که زعشق یارگرم است

شمارهٔ ۲۲۷ : فغانم از دل دیوانه گرم است

شمارهٔ ۲۲۸ : پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است

شمارهٔ ۲۲۹ : حرف بی صرفه و بیتابی اظهار کم است

شمارهٔ ۲۳۰ : فراموشی فراموش دل ماست

شمارهٔ ۲۳۱ : چشم بدخو چون هجوم آورد طاقت خوشنماست

شمارهٔ ۲۳۲ : چمن چمن گل آشفتگی به دامن ماست

شمارهٔ ۲۳۳ : ز فیض گریه چمن یک بساط چیده ماست

شمارهٔ ۲۳۴ : دردی که رنگ چاره نداند دوای ماست

شمارهٔ ۲۳۵ : به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست

شمارهٔ ۲۳۶ : فتادگی ثمر نخل سرفرازی ماست

شمارهٔ ۲۳۷ : به عالم حکم اشک ما روان است

شمارهٔ ۲۳۸ : درد دل گفتن همین تنها نه در نا گفتن است

شمارهٔ ۲۳۹ : مژه ها با نگاه در سخن است

شمارهٔ ۲۴۰ : به حرف لب نگشودن رسایی سخن است

شمارهٔ ۲۴۱ : امتحان خلق دل پامال سودا کردن است

شمارهٔ ۲۴۲ : بزم حیرت را چراغ از دیده ما روشن است

شمارهٔ ۲۴۳ : شمع راز من ز سیمای نگفتن روشن است

شمارهٔ ۲۴۴ : کی در صفا چو تیغ تواش سینه روشن است

شمارهٔ ۲۴۵ : اخگرم آفت بیداری من خواب من است

شمارهٔ ۲۴۶ : ساغر باده شرمسار من است

شمارهٔ ۲۴۷ : دریا نمی ز اشک نمک پرور من است

شمارهٔ ۲۴۸ : آه بی تاثیر من تیر من است

شمارهٔ ۲۴۹ : دل پروانه فروغ گهر راز من است

شمارهٔ ۲۵۰ : کشته ناز تو کی با کش ز طعن دشمن است

شمارهٔ ۲۵۱ : حشر آرام لقب آتش خس پوش من است

شمارهٔ ۲۵۲ : خرابه گرد فلک احتشام آه من است

شمارهٔ ۲۵۳ : جمعیت جهان ز پریشانی من است

شمارهٔ ۲۵۴ : سخت حیران شده ام فرصت دیدن این است

شمارهٔ ۲۵۵ : آهم از بس که آتشین است

شمارهٔ ۲۵۶ : هر چند بهشت دلنشین است

شمارهٔ ۲۵۷ : بسترم تیغ و زخم بالین است

شمارهٔ ۲۵۸ : تماشاگاه دل چشم سیاه است

شمارهٔ ۲۵۹ : با سمند تو مگر مه به گرو تاخته است

شمارهٔ ۲۶۰ : گریه خاکستر گداخته است

شمارهٔ ۲۶۱ : سجده غفلت من قبله نما ساخته است

شمارهٔ ۲۶۲ : دیگر به بزم او سخن ما گذشته است

شمارهٔ ۲۶۳ : کار نفس ز جلوه رنگین گذشته است

شمارهٔ ۲۶۴ : گرد کلفت در جنون درد ایاغم گشته است

شمارهٔ ۲۶۵ : گلشن ز جلوه تو پریخانه گشته است

شمارهٔ ۲۶۶ : از اشک و آه من گل و سنبل شکفته است

شمارهٔ ۲۶۷ : بهر پابوس تو از خاکم غباری برنخاست

شمارهٔ ۲۶۸ : به جنون عشق مایل افتاده است

شمارهٔ ۲۶۹ : کدام شوق به راه دویدن افتاده است

شمارهٔ ۲۷۰ : هر طرف باد صبا زان طره بویی برده است

شمارهٔ ۲۷۱ : نه همین از دوری احباب داغم کرده است

شمارهٔ ۲۷۲ : آنکه صید عالم از چشم خماری کرده است

شمارهٔ ۲۷۳ : دیوانه گر به دل غم دنیا شمرده است

شمارهٔ ۲۷۴ : گلستان شرم و گلزار حیا آورده است

شمارهٔ ۲۷۵ : دلم از یاد تو خندان شده است

شمارهٔ ۲۷۶ : به دور ما نگه مشفقانه را چه شده است

شمارهٔ ۲۷۷ : یاد زلف تو مرا مصرع حالی شده است

شمارهٔ ۲۷۸ : گریه زچشمم به امان آمده است

شمارهٔ ۲۷۹ : شور دل پیشتر از دل به جهان آمده است

شمارهٔ ۲۸۰ : بی جام و شیشه چشم تو خمار بوده است

شمارهٔ ۲۸۱ : تا غم نبوده خاطر خرم نبوده است

شمارهٔ ۲۸۲ : موجه دریا ز شورم مصرع پیچیده است

شمارهٔ ۲۸۳ : بعد عمری سویم از روی مروت دیده است

شمارهٔ ۲۸۴ : رنجی که چشم شب پره از نور دیده است

شمارهٔ ۲۸۵ : ز بویی بیخودم رویی که دیده است

شمارهٔ ۲۸۶ : مطرب ترانه ای که دماغم رسیده است

شمارهٔ ۲۸۷ : بی سبزه نوبهار ندانم چکاره است

شمارهٔ ۲۸۸ : خلوت جان را تجلی از چراغ سینه است

شمارهٔ ۲۸۹ : هر نگاه گرم ما مجنون کامل گشته ای است

شمارهٔ ۲۹۰ : دشت جنون ز فتنه چشم تو دیده‌ای است

شمارهٔ ۲۹۱ : هر سر مویم ز افغان بلبل دیوانه ای است

شمارهٔ ۲۹۲ : نظر به جوهر اصلی نه زشت مکتسبی است

شمارهٔ ۲۹۳ : خیال دام و قفس انتظار آزادی است

شمارهٔ ۲۹۴ : دارم دلی که آینه پیرای بیخودی است

شمارهٔ ۲۹۵ : دلم را صبح عید جانسپاری است

شمارهٔ ۲۹۶ : از خوی تو عالم چمن شعله نگاری است

شمارهٔ ۲۹۷ : هر عارض افروخته مشاطه نازی است

شمارهٔ ۲۹۸ : دل آواره مستمندکسی است

شمارهٔ ۲۹۹ : دلی دارم که مست جام ساقی است

شمارهٔ ۳۰۰ : دو جهان از کتاب دل ورقی است

شمارهٔ ۳۰۱ : بازم از مژگان شوخی خارخار عاشقی است

شمارهٔ ۳۰۲ : داری تمام عالم اگر آشنا یکی است

شمارهٔ ۳۰۳ : دامان پاک عاشق و برگ سمن یکی است

شمارهٔ ۳۰۴ : جایی که دامگاه غزال رمیدگی است

شمارهٔ ۳۰۵ : در تماشای تو هر چشمی دلی است

شمارهٔ ۳۰۶ : هر سبزه این باغ نشان خم دامی است

شمارهٔ ۳۰۷ : خموشیها عجب شیرین زبانی است

شمارهٔ ۳۰۸ : بهار عمر و نوروز جوانی است

شمارهٔ ۳۰۹ : حال دل را تنم از ضعف زبانم گویاست

شمارهٔ ۳۱۰ : هر غنچه نشکفته نظر باز نگاهی است

شمارهٔ ۳۱۱ : ز جام عشق تو هر سبزه مست سودایی است

شمارهٔ ۳۱۲ : نگاهش دورگرد آشنایی است

شمارهٔ ۳۱۳ : گل هر ابر رنگین هوایی است

شمارهٔ ۳۱۴ : ز حرف دوست اگر کار من نرفت از دست

شمارهٔ ۳۱۵ : هر جا که نقش توبه شکستن شود درست

شمارهٔ ۳۱۶ : ز بسکه هر طرف از خاطرم غبار نشست

شمارهٔ ۳۱۷ : در دامت آن غبار که بر بال و پر نشست

شمارهٔ ۳۱۸ : شادیم از دلی که شکستن عیار اوست

شمارهٔ ۳۱۹ : حسن آتش و دل سمندر اوست

شمارهٔ ۳۲۰ : جفا جویی سپند آتش اوست

شمارهٔ ۳۲۱ : درد بیدرمان دوای جان بی آرام اوست

شمارهٔ ۳۲۲ : آنچه دل را می نوازد درد بیدرمان اوست

شمارهٔ ۳۲۳ : کرده خونم را صف مژگان چراغان زیر پوست

شمارهٔ ۳۲۴ : بیقراریهای عشق آیینه دار خوی دوست

شمارهٔ ۳۲۵ : گر دل غبار گشته امید خیال هست

شمارهٔ ۳۲۶ : وحدت جهان گرفت و تماشا چنانکه هست

شمارهٔ ۳۲۷ : هنوزم در دل از غم ریشه ای هست

شمارهٔ ۳۲۸ : اگر ستم کند امید احترامی هست

شمارهٔ ۳۲۹ : با اشک تلخکام اسیران گلاب چیست

شمارهٔ ۳۳۰ : صیقل رسوایی راز نهان پیداست کیست

شمارهٔ ۳۳۱ : دماغ وحشی ما صید بوی الفت کیست

شمارهٔ ۳۳۲ : فرزانگی در آتش غفلت سپند کیست

شمارهٔ ۳۳۳ : آن دل که نام درد نداند سپند کیست

شمارهٔ ۳۳۴ : فیض بیداری مسیح بخت آلود کیست

شمارهٔ ۳۳۵ : نمی داند محبت درهم از کیست

شمارهٔ ۳۳۶ : بوی چمن ز خانه به دوشان شوق کیست

شمارهٔ ۳۳۷ : گلزارها ز اشک جگرتاب چشم کیست

شمارهٔ ۳۳۸ : جنون بوی گل افسانه کیست

شمارهٔ ۳۳۹ : بی غرض چون گردد الفت محرم و بیگانه کیست

شمارهٔ ۳۴۰ : گریه بیقرار پیدا نیست

شمارهٔ ۳۴۱ : رفت از پیر و جوان طاقت و کس پیدا نیست

شمارهٔ ۳۴۲ : به فکر خاطر ناشاد ما نیست

شمارهٔ ۳۴۳ : ما را که سر عشرت و پروای طرب نیست

شمارهٔ ۳۴۴ : از رشک بلبلم دل حسرت نصیب نیست

شمارهٔ ۳۴۵ : گرفتار کمند عشق را صیاد حاجت نیست

شمارهٔ ۳۴۶ : نام دل بردن به غیر از یاد دلبر هیچ نیست

شمارهٔ ۳۴۷ : همزبان بزم ما غیر از در و دیوار نیست

شمارهٔ ۳۴۸ : جلوه ای از چشم دل مستور نیست

شمارهٔ ۳۴۹ : همتم را ترک عالم کمتر از تسخیر نیست

شمارهٔ ۳۵۰ : صبرم حریف عربده نیم ناز نیست

شمارهٔ ۳۵۱ : از راز محبت که گلی جز خطرش نیست

شمارهٔ ۳۵۲ : گرچه از سامان حیرانی نظر درویش نیست

شمارهٔ ۳۵۳ : خجلت الفت کشد هر دل که با ما صاف نیست

شمارهٔ ۳۵۴ : عشق اگر سوزد بر آتش حسن او را باک نیست

شمارهٔ ۳۵۵ : جز مراد دلت مرادم نیست

شمارهٔ ۳۵۶ : کدام صبح که سرمشق انتظارم نیست

شمارهٔ ۳۵۷ : به دور چشم توام التجا به دوران نیست

شمارهٔ ۳۵۸ : در تن بیمار لعل روح پرورد تو نیست

شمارهٔ ۳۵۹ : در سراپای شهید غم پنهان تو نیست

شمارهٔ ۳۶۰ : دیده ناکام را جز تهمت نظاره نیست

شمارهٔ ۳۶۱ : خرقه پوشی است خودنمایی نیست

شمارهٔ ۳۶۲ : آیا دیگر چه مدعا داشت

شمارهٔ ۳۶۳ : فلک ز کام من سفله کیش عار نداشت

شمارهٔ ۳۶۴ : رواج ساختگی های روزگار نداشت

شمارهٔ ۳۶۵ : عاشق آن روز که جا در خم آن دام نداشت

شمارهٔ ۳۶۶ : در دیار ما زمین مشت غباری هم نداشت

شمارهٔ ۳۶۷ : در حلقه زلف تو دلی چله نشین داشت

شمارهٔ ۳۶۸ : سبزه ما کی ز برق خرمنی اندیشه داشت

شمارهٔ ۳۶۹ : دلم با سوز پنهانی سری داشت

شمارهٔ ۳۷۰ : تا کی از شام جدایی ماجرا خواهد گذشت

شمارهٔ ۳۷۱ : در دلم سیر کوی یار گذشت

شمارهٔ ۳۷۲ : بیگانگی ز شکوه شام و سحر گذشت

شمارهٔ ۳۷۳ : دامن صحرا و کوه از دامن گلچین گذشت

شمارهٔ ۳۷۴ : گردش چشم تماشا می گشت

شمارهٔ ۳۷۵ : شوق روزی که پی چاک گریبان می‌گشت

شمارهٔ ۳۷۶ : حرف شوقت مختصر خواهم نوشت

شمارهٔ ۳۷۷ : نامه شوق تو را گر مختصر خواهم نوشت

شمارهٔ ۳۷۸ : فلک برات که بر شهپر هما ننوشت

شمارهٔ ۳۷۹ : دیده ام یک مژه آرام به خوابی ننوشت

شمارهٔ ۳۸۰ : گشته آیینه بیقرار خطت

شمارهٔ ۳۸۱ : نشینم گوشه ای با خاطر ناشاد هر ساعت

شمارهٔ ۳۸۲ : قرب شاهان بی صدف کی گوهر شهوار یافت

شمارهٔ ۳۸۳ : می کشیدی و نگه سیر چمن یاد گرفت

شمارهٔ ۳۸۴ : گلستانی که هوای دل نومید گرفت

شمارهٔ ۳۸۵ : تا غمش در دلم قرار گرفت

شمارهٔ ۳۸۶ : از قدش جلوه باز کام گرفت

شمارهٔ ۳۸۷ : آهم گره‌گشاست مدد می‌توان گرفت

شمارهٔ ۳۸۸ : مشق گداز دل ز نفس می‌توان گرفت

شمارهٔ ۳۸۹ : ره بر امید بیشترک می‌توان گرفت

شمارهٔ ۳۹۰ : هر دم ز گریه فیض نوی می‌توان گرفت

شمارهٔ ۳۹۱ : لاله به کف جام دمیدن گرفت

شمارهٔ ۳۹۲ : شرم رخت به دیده نقاب سمن گرفت

شمارهٔ ۳۹۳ : جایی که عقل دامن تدبیر می گرفت

شمارهٔ ۳۹۴ : فرصت مجنون اگر دنبال محمل می گرفت

شمارهٔ ۳۹۵ : گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفت

شمارهٔ ۳۹۶ : جلوه حسن تو بس در صورت و معنی گرفت

شمارهٔ ۳۹۷ : آمد از ذوق تپیدن نفس از یادم رفت

شمارهٔ ۳۹۸ : از پاک بینشی دل اهل نظر شکفت

شمارهٔ ۳۹۹ : داروی هوش و هوش ربایی خوشا دلت

شمارهٔ ۴۰۰ : پرده چشم سمن پیراهنت

شمارهٔ ۴۰۱ : ای چار رکن عالم خشتی ز بارگاهت

شمارهٔ ۴۰۲ : نگشته مست تو هرگز به هیچ در محتاج

شمارهٔ ۴۰۳ : مگشای پیش هر کس بار فسانه چون موج

شمارهٔ ۴۰۴ : گه به درد و گه به داغ ما مپیچ

شمارهٔ ۴۰۵ : لطف سخن و تازگی لفظ و ادا هیچ

شمارهٔ ۴۰۶ : بیند اگر ز گرد ره او رواج صبح

شمارهٔ ۴۰۷ : آن میگساری شب و این دور باش صبح

شمارهٔ ۴۰۸ : گل گل شکفته از شفق فیض باغ صبح

شمارهٔ ۴۰۹ : شب روز شد به یاد تو روشن چراغ صبح

شمارهٔ ۴۱۰ : دل صاف می کند ز کدورت ایاغ صبح

شمارهٔ ۴۱۱ : بسکه از مهر او گداخته صبح

شمارهٔ ۴۱۲ : جذبه شوق که می ریخت به پیمانه صبح

شمارهٔ ۴۱۳ : سیم اشکم صیقل آیینه گل‌های صبح

شمارهٔ ۴۱۴ : گشته تا صیاد ما مژگان شوخ

شمارهٔ ۴۱۵ : که گفته سنگ دلت کفه محبت باد

شمارهٔ ۴۱۶ : اضطرابم رهین طاقت باد

شمارهٔ ۴۱۷ : رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد

شمارهٔ ۴۱۸ : بی یاد قامتش دل بیتاب من مباد

شمارهٔ ۴۱۹ : گلشن آرای خیالم حسن محجوب تو باد

شمارهٔ ۴۲۰ : غمی که درد نیفزود ننگ سلسله باد

شمارهٔ ۴۲۱ : عنان دل به مژگان می‌توان داد

شمارهٔ ۴۲۲ : رشته وادی هجر تو گرم سر می‌داد

شمارهٔ ۴۲۳ : اشکم از بس کرده آب روی گل‌ها را زیاد

شمارهٔ ۴۲۴ : گلاب خون و عبیر غبار می طلبد

شمارهٔ ۴۲۵ : تذرو جلوه ات را دیده من آشیان زیبد

شمارهٔ ۴۲۶ : کجا بی‌کاوش دردی صد چاک می‌زیبد

شمارهٔ ۴۲۷ : قطره چون موج اضطراب افتد

شمارهٔ ۴۲۸ : ز تاب سنبلی صید ضعیفم در کمند افتد

شمارهٔ ۴۲۹ : آتشی نیست محبت که به ناپاک افتد

شمارهٔ ۴۳۰ : گلستان شو ز می تا نوبهار از چشم رنگ افتد

شمارهٔ ۴۳۱ : در دام تمنای تو گر بر سرم افتد

شمارهٔ ۴۳۲ : به لب هردم ز شادی شُکر این سودا نمی‌گنجد

شمارهٔ ۴۳۳ : سخنها بر زبان چون رشته ها بر سوزنی پیچید

شمارهٔ ۴۳۴ : دلم تا چند از شرم نگاهی مضطرب گردد

شمارهٔ ۴۳۵ : همای گرد مجنون تو پرواز آشیان گردد

شمارهٔ ۴۳۶ : گر دل شکند مهرت از او دور نگردد

شمارهٔ ۴۳۷ : عشق تو چراغ دل هر خام نگردد

شمارهٔ ۴۳۸ : با ذوق گریه از دل خوناب کم نگردد

شمارهٔ ۴۳۹ : اشکم از یاد لبت آب گهر می گردد

شمارهٔ ۴۴۰ : دل شکسته درستی پذیر می گردد

شمارهٔ ۴۴۱ : در آن وادی که سرعت خاک دامنگیر می‌گردد

شمارهٔ ۴۴۲ : چه شد گردیده‌ام حیران، لبم خاموش می‌گردد

شمارهٔ ۴۴۳ : عبث فضولی عقلم وکیل می گردد

شمارهٔ ۴۴۴ : ز شوخی مژه گر جام برنمی گردد

شمارهٔ ۴۴۵ : چه کرده‌ام که دگر بدگمان نمی‌گردد

شمارهٔ ۴۴۶ : اگر خاکستر پروانه ما توده می گردد

شمارهٔ ۴۴۷ : ز آهم خاطر منت گساران تازه می گردد

شمارهٔ ۴۴۸ : اگر عارض برافروزی شرر پروانه می گردد

شمارهٔ ۴۴۹ : خیال بت مرا بس در دل دیوانه می گردد

شمارهٔ ۴۵۰ : گردیده ام اسیر دوا یا علی مدد

شمارهٔ ۴۵۱ : مالک رقاب فتح و ظفر یا علی مدد

شمارهٔ ۴۵۲ : ز خون دل چه قدرها چمن حنا بندد

شمارهٔ ۴۵۳ : چو نیرنگ محبت چشم ارباب نظر بندد

شمارهٔ ۴۵۴ : دلی نسیم به عید بهار می بندد

شمارهٔ ۴۵۵ : ندیدم آن لب شیرین بخندد

شمارهٔ ۴۵۶ : گل ویرانه عاشق به روی آب می خندد

شمارهٔ ۴۵۷ : از تماشای رخت شام و سحر می خندد

شمارهٔ ۴۵۸ : دید در خواب که بر وضع جهان می خندد

شمارهٔ ۴۵۹ : میان مهربانی آنچنان بیگانه می خندد

شمارهٔ ۴۶۰ : دیوانه ما قحط خریدار پسندد

شمارهٔ ۴۶۱ : می گلگون ز مژگان سیاه یار می بارد

شمارهٔ ۴۶۲ : غبار عشقم از انجام من آغاز می بارد

شمارهٔ ۴۶۳ : پس از عمری به رویم گر نگاهی کرد جا دارد

شمارهٔ ۴۶۴ : بخت با ما سر جفا دارد

شمارهٔ ۴۶۵ : صدف گوهر چمن گل ابر باران دل وفا دارد

شمارهٔ ۴۶۶ : بهار می رسد و برگ عیشها دارد

شمارهٔ ۴۶۷ : در راه تو دل شتاب دارد

شمارهٔ ۴۶۸ : در دل خیال چشمش مست است و خواب دارد

شمارهٔ ۴۶۹ : از دل ما دلت خبر دارد

شمارهٔ ۴۷۰ : به جایی می‌رسد شوقی که الفت راهبر دارد

شمارهٔ ۴۷۱ : ز آهم هر طرف دل وحشتستان دگر دارد

شمارهٔ ۴۷۲ : جدا هر جلوه ای بینی ز سودای نظر دارد

شمارهٔ ۴۷۳ : شوق رازی است که اظهار در آتش دارد

شمارهٔ ۴۷۴ : خطی از هر سر مو محشر تابم دارد

شمارهٔ ۴۷۵ : گل خیال که در آب و آتشم دارد

شمارهٔ ۴۷۶ : ز استخوان ساخته صنعتگر قدرت درمی

شمارهٔ ۴۷۷ : چرخ به تسلیم پیشه دست ندارد

شمارهٔ ۴۷۸ : هر دل خبر از آینه دید ندارد

شمارهٔ ۴۷۹ : دلی کز غمش می به ساغر ندارد

شمارهٔ ۴۸۰ : نگاه خونی و مژگان تیغزن دارد

شمارهٔ ۴۸۱ : نزاکت اینقدر نی برگ گل نی یاسمن دارد

شمارهٔ ۴۸۲ : دل ما زخمی از مرهم ندارد

شمارهٔ ۴۸۳ : بیدل چه سراید به خیالی که ندارد

شمارهٔ ۴۸۴ : غبار عاشق اکسیر وفا در آستین دارد

شمارهٔ ۴۸۵ : ز رنگین شیوه ها گلزار بلبل آفرین دارد

شمارهٔ ۴۸۶ : به از درد او جان پناهی ندارد

شمارهٔ ۴۸۷ : نگه در دیده اندام تو دارد

شمارهٔ ۴۸۸ : نه اشک است اینکه بی یاد تو در چشمم غلو دارد

شمارهٔ ۴۸۹ : بوی گل و روی ماه دارد

شمارهٔ ۴۹۰ : هر دل که غم همیشه دارد

شمارهٔ ۴۹۱ : دل زخم که جان داغ که گل خار که دارد

شمارهٔ ۴۹۲ : تغافل در نگه پنهان که دارد

شمارهٔ ۴۹۳ : محبت در غم بیدردی آزادم نگه دارد

شمارهٔ ۴۹۴ : زاهد از سبحه رشته ای دارد

شمارهٔ ۴۹۵ : فقر هم خودنمایی ای دارد

شمارهٔ ۴۹۶ : حباب با دل من آشنایی ای دارد

شمارهٔ ۴۹۷ : شمع بزم تو دماغ از می شوخی دارد

شمارهٔ ۴۹۸ : ز خود هم می گریزد راز پنهان کسی دارد

شمارهٔ ۴۹۹ : ز ابر جلوه مهتاب تازگی دارد

شمارهٔ ۵۰۰ : دل به یاد تو زهر چاک هلالی دارد

شمارهٔ ۵۰۱ : گل پژمرده، رنگی غیر حسرت برنمی‌دارد

شمارهٔ ۵۰۲ : به بزم شیخ و برهمن نشستنی دارد

شمارهٔ ۵۰۳ : تماشای بهار عافیت گل چیدنی دارد

شمارهٔ ۵۰۴ : دلم ز دانه ناکشته دامنی دارد

شمارهٔ ۵۰۵ : گر دست هوای تو به دلها نگذارد

شمارهٔ ۵۰۶ : نه تنها صبر با کم آرزوی بیش نگذارد

شمارهٔ ۵۰۷ : اگر بینش ز مژگان پر برآرد

شمارهٔ ۵۰۸ : جذب نگهت جام می از تاک برآرد

شمارهٔ ۵۰۹ : خواب اگر پی به سرگریه شبگیر آرد

شمارهٔ ۵۱۰ : دلم وحشی شود رازش اگر لب بر زبان آرد

شمارهٔ ۵۱۱ : مگو کشتن بلایی بر سر منصور می‌آرد

شمارهٔ ۵۱۲ : کو قاصدی که نامه به باد صبا برد

شمارهٔ ۵۱۳ : پروانه چراغ وفا پر کجا برد

شمارهٔ ۵۱۴ : سودای تو ما را به تمنای دگر برد

شمارهٔ ۵۱۵ : رنگی که حسن از دل نومید می برد

شمارهٔ ۵۱۶ : کلفت زخاطرم دل بیدار می برد

شمارهٔ ۵۱۷ : خط رسید آن چشم و آن ابرو همان دل می‌برد

شمارهٔ ۵۱۸ : از من و بلبل صبا صبر و تحمل می برد

شمارهٔ ۵۱۹ : چنگ دل از نغمه‌ای نی از نوایی می‌برد

شمارهٔ ۵۲۰ : کی دل کلید راز به دست زبان سپرد

شمارهٔ ۵۲۱ : بسکه دارم به دل محبت درد

شمارهٔ ۵۲۲ : کی قیامت در نظر با این تماشا بگذرد

شمارهٔ ۵۲۳ : نیست درویش آنکه از تاراج عزت بگذرد

شمارهٔ ۵۲۴ : یاد چشمت سرگران تا چند از دل بگذرد

شمارهٔ ۵۲۵ : گر آسمان زکینه دیرینه بگذرد

شمارهٔ ۵۲۶ : نه همین گرد ره شوق ز صرصر گذرد

شمارهٔ ۵۲۷ : در دلم یاد یار می گذرد

شمارهٔ ۵۲۸ : کسی که در دل خود از نیاز می‌گذرد

شمارهٔ ۵۲۹ : آفتی وام می توانم کرد

شمارهٔ ۵۳۰ : ترک غمت از کشتن و بستن نتوان کرد

شمارهٔ ۵۳۱ : رخی از باده رخشان می توان کرد

شمارهٔ ۵۳۲ : گریبان رشک گلشن می توان کرد

شمارهٔ ۵۳۳ : وفا با خاکساری می توان کرد

شمارهٔ ۵۳۴ : هشیاریم از یاد تو بیهوش برآورد

شمارهٔ ۵۳۵ : دلی کجاست که سامان عیش ما گیرد

شمارهٔ ۵۳۶ : زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد

شمارهٔ ۵۳۷ : ز اشکم غنچه در هرجا گلاب رنگ می‌گیرد

شمارهٔ ۵۳۸ : وفا به مهر و عداوت به کین نمی‌ارزد

شمارهٔ ۵۳۹ : سررشته جنون ره اهل هوس نزد

شمارهٔ ۵۴۰ : نیم داغ گلی تا هر دو رویم یک هوا سوزد

شمارهٔ ۵۴۱ : دل رمیده به صد آب و تاب می سوزد

شمارهٔ ۵۴۲ : نه همین نامه چو شمع از خبرم می سوزد

شمارهٔ ۵۴۳ : جنون هر لحظه چون تاکم به تارک خاک می‌ریزد

شمارهٔ ۵۴۴ : توفیق در این بادیه رهبر نشناسد

شمارهٔ ۵۴۵ : دیوانه او غیر تحمل نشناسد

شمارهٔ ۵۴۶ : جان سختی دلم را بیداد می شناسد

شمارهٔ ۵۴۷ : گریختم که به گرد ره تو کس نرسد

شمارهٔ ۵۴۸ : گذشته ایم ز سر تا به نقش پا چه رسد

شمارهٔ ۵۴۹ : جایی که حکم ناله شبگیر می رسد

شمارهٔ ۵۵۰ : شوق ره گم کرده‌ای از وادیِ دل می‌رسد

شمارهٔ ۵۵۱ : دل اگر گم شده دلدار سلامت باشد

شمارهٔ ۵۵۲ : کسی که داغ جنونش طراز سر باشد

شمارهٔ ۵۵۳ : نوبهار است به میخانه مبارک باشد

شمارهٔ ۵۵۴ : نگه یار گریبان تو باشد

شمارهٔ ۵۵۵ : جنون داغی ز سودای تو باشد

شمارهٔ ۵۵۶ : خوشا آن دل که سرگرم غمِ جانانه‌ای باشد

شمارهٔ ۵۵۷ : جنون فسرده دلم را طبیب خواهد شد

شمارهٔ ۵۵۸ : اگر با دیده اعجاز محبت یار خواهد شد

شمارهٔ ۵۵۹ : دمی که از نگهت سرمه ستم نکشد

شمارهٔ ۵۶۰ : دیوانه تو بار محبت نمی کشد

شمارهٔ ۵۶۱ : بسکه دامان حجاب از الفت من می کشد

شمارهٔ ۵۶۲ : ز آسمان محبت چه وحی نازل شد

شمارهٔ ۵۶۳ : عالم از جلوه تو خرم شد

شمارهٔ ۵۶۴ : گرچه مجنون را محبت از هوس زایل نشد

شمارهٔ ۵۶۵ : مرا چون غنچه هردم چاک دل از چاک می‌جوشد

شمارهٔ ۵۶۶ : در محبت اشک و آه بی محابا را چه شد

شمارهٔ ۵۶۷ : می کنم پرواز ذوق جانفشانی را چه شد

شمارهٔ ۵۶۸ : ز خوی سرکشی دل در بر امّید می‌رقصد

شمارهٔ ۵۶۹ : تیغ بر کفش دیدم خون من به جوش آمد

شمارهٔ ۵۷۰ : رفتم از هوش نگاه که به یادم آمد

شمارهٔ ۵۷۱ : کو ذره ای که صد خور بار جفا نداند

شمارهٔ ۵۷۲ : چشم ما پاک بود پاک حیا می داند

شمارهٔ ۵۷۳ : دل آتش‌پرستم شعله از اخگر نمی‌داند

شمارهٔ ۵۷۴ : به دل اضطرابی دعا می رساند

شمارهٔ ۵۷۵ : شکفتن در ریاض خاطرم بیکار می‌ماند

شمارهٔ ۵۷۶ : دل شکاران که مرا بی سر و پا ساخته اند

شمارهٔ ۵۷۷ : مشتی از خاکستر پروانه پیدا کرده اند

شمارهٔ ۵۷۸ : همچو خس آیینه پرداز شرارم کرده اند

شمارهٔ ۵۷۹ : دوستان فکری به حالم کرده اند

شمارهٔ ۵۸۰ : پاک بینان الفتی با داغ پنهان کرده اند

شمارهٔ ۵۸۱ : از دلم روزی که طرح روزگار انداختند

شمارهٔ ۵۸۲ : عشق نگشوده طلسمی است که بر دل بستند

شمارهٔ ۵۸۳ : به دلم بال و پر ناله کشیدن دادند

شمارهٔ ۵۸۴ : فریب جلوه مستانه دادند

شمارهٔ ۵۸۵ : تا دل مست تو را داغ وفا بخشیدند

شمارهٔ ۵۸۶ : عاجزان چون نام غیرت می برند

شمارهٔ ۵۸۷ : از وفا صافدلانی که می ناب خورند

شمارهٔ ۵۸۸ : بیدلان ملک وفا را نه به خاتم گیرند

شمارهٔ ۵۸۹ : عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند

شمارهٔ ۵۹۰ : خاموشی از ترانه ما جوش می زند

شمارهٔ ۵۹۱ : گه نگاهش کاروان چشم آهو می‌زند

شمارهٔ ۵۹۲ : آنانکه هوس مائده کام شناسند

شمارهٔ ۵۹۳ : سرمه‌ای هر جا به چشم داغ سودا می‌کشند

شمارهٔ ۵۹۴ : دیده را شوخی چشمت دل بیتاب کند

شمارهٔ ۵۹۵ : به تغافل اگرم چشم تو رسوا نکند

شمارهٔ ۵۹۶ : همه دَردیم تا دوا چه کند

شمارهٔ ۵۹۷ : صف مژگان تو دل را چمن سینه کند

شمارهٔ ۵۹۸ : خرم کسی که دل به غمت شاد می‌کند

شمارهٔ ۵۹۹ : خار گلزار وفا گل می‌کند

شمارهٔ ۶۰۰ : رشک حسنت خار در پیراهن گل می‌کند

شمارهٔ ۶۰۱ : در گلستان جگر داغ تو بس گل می‌کند

شمارهٔ ۶۰۲ : نیرنگ باده رفع حجابم نمی کند

شمارهٔ ۶۰۳ : در غمش تا سوختم بخت شرارم شد بلند

شمارهٔ ۶۰۴ : در بزم چو با عارض پر نور نشیند

شمارهٔ ۶۰۵ : یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود

شمارهٔ ۶۰۶ : امشب که خیال رخ او شمع نظر بود

شمارهٔ ۶۰۷ : چون دل ما گر دل یک قطره باران تنگ بود

شمارهٔ ۶۰۸ : دوش ساز ناله ام آهنگ بود

شمارهٔ ۶۰۹ : گر دو روزی کامجو در عشق بی آرام بود

شمارهٔ ۶۱۰ : گر سر و کار کسی با دل نبود

شمارهٔ ۶۱۱ : سرکنم آوارگی منزل همان گیرم نبود

شمارهٔ ۶۱۲ : از جان که می شنید اگر حرف غم نبود

شمارهٔ ۶۱۳ : دیدیم زهر چشم تو عمر دوباره بود

شمارهٔ ۶۱۴ : چشمت امشب ساقی و بیطاقتی پیمانه بود

شمارهٔ ۶۱۵ : قاصدی از گرد جولانش به هرسو می‌دود

شمارهٔ ۶۱۶ : هرکجا مست حیا آن بت طناز رود

شمارهٔ ۶۱۷ : صبح است و فیض گریه مستانه می رود

شمارهٔ ۶۱۸ : گر آفتاب مهر تو از سینه می رود

شمارهٔ ۶۱۹ : ترک مستم را اگر چین بر جبین پیدا شود

شمارهٔ ۶۲۰ : دشمن هوشی به رویت چشم تر نتوان گشود

شمارهٔ ۶۲۱ : گر شبی یاد تو دور از جان غمگینم شود

شمارهٔ ۶۲۲ : از شکستن دل ما رام تظلم نشود

شمارهٔ ۶۲۳ : مستی ز شور لعل تو هشیار می‌شود

شمارهٔ ۶۲۴ : از من آن چشم تغافل‌کیش غافل می‌شود

شمارهٔ ۶۲۵ : بیدلی صبر نیندوخته ای می خواهد

شمارهٔ ۶۲۶ : مست است و عرض آتش رخسار می دهد

شمارهٔ ۶۲۷ : هر که بیند لذت بیتابیم سر می دهد

شمارهٔ ۶۲۸ : عاشق از شوق نگاه واپسین جان می دهد

شمارهٔ ۶۲۹ : اجر جفا و مزد وفا را که می دهد

شمارهٔ ۶۳۰ : گر نگه نکهت گلزار حیا می باید

شمارهٔ ۶۳۱ : نگهبان چراغ راز دل خاموش می باید

شمارهٔ ۶۳۲ : از آتش ما گر نفسی دود برآید

شمارهٔ ۶۳۳ : هر دل که ز بیداد تو نومید برآید

شمارهٔ ۶۳۴ : یاد چشمت چو به سیر دل ما می آید

شمارهٔ ۶۳۵ : از چمن بی نقاب می آید

شمارهٔ ۶۳۶ : غباری از طواف کعبه مقصود می آید

شمارهٔ ۶۳۷ : دلم زیاد نگاهت به شور می‌آید

شمارهٔ ۶۳۸ : یاد چشمت چو پی غارت جان می‌آید

شمارهٔ ۶۳۹ : کجا از آتش می گرمی خوی تو می آید

شمارهٔ ۶۴۰ : آسودگی خاطر ناشاد مپرسید

شمارهٔ ۶۴۱ : بیستون روزی به یاد خاطر شادم رسید

شمارهٔ ۶۴۲ : بوالهوس لاف محبت زد و آزار کشید

شمارهٔ ۶۴۳ : حیرانی ما باغ و بهار است ببینید

شمارهٔ ۶۴۴ : چقدرها ز رهت نشو و نما می روید

شمارهٔ ۶۴۵ : دل چو خون شد ناز اشک پرده در نتوان کشید

شمارهٔ ۶۴۶ : ندیدنی است بساط جهان قدم بردار

شمارهٔ ۶۴۷ : زاهد در این بهار به ما توبه واگذار

شمارهٔ ۶۴۸ : زنده دردم به درمانم چه کار

شمارهٔ ۶۴۹ : جام بر کف خاطر اندوهگین دارد بهار

شمارهٔ ۶۵۰ : ساغری دارد به کف هر قطره باران بهار

شمارهٔ ۶۵۱ : دیوانه خطت دل ویرانه بهار

شمارهٔ ۶۵۲ : پیداست عکس چهره گل در هوای ابر

شمارهٔ ۶۵۳ : شبنم باغ وفا از خار دندان سخت تر

شمارهٔ ۶۵۴ : حسنش از گلزارها گلزارتر

شمارهٔ ۶۵۵ : دلم خون شد دل بیداد خوشتر

شمارهٔ ۶۵۶ : ساقی تبسم مژه کام بیشتر

شمارهٔ ۶۵۷ : سینه صافی با عداوت خویشتر

شمارهٔ ۶۵۸ : بیتابم ز حوصله صاحب کمال تر

شمارهٔ ۶۵۹ : شهید راز پنهان را سرافرازی نهان بهتر

شمارهٔ ۶۶۰ : انداز لطفش از گل و گلزار تازه تر

شمارهٔ ۶۶۱ : خنده از گل جلوه از سرو خرامان تازه تر

شمارهٔ ۶۶۲ : حیا پرورد نازی از دل اندوهگین مگذر

شمارهٔ ۶۶۳ : خط آزادی پریشان می نماید در نظر

شمارهٔ ۶۶۴ : مستم و آن چشم شهلا در نظر

شمارهٔ ۶۶۵ : داردم شوق تو بیتاب سفر

شمارهٔ ۶۶۶ : زنجیر شوق ما شده روز و شب دگر

شمارهٔ ۶۶۷ : دیده ام از گرد گلگون تو جولان دگر

شمارهٔ ۶۶۸ : ای از غم تو هر رگ ما ریشه دگر

شمارهٔ ۶۶۹ : هر گردش چشم تو پریخانه دیگر

شمارهٔ ۶۷۰ : آشوب در قلمرو ترکش ندید تیر

شمارهٔ ۶۷۱ : به نام گریه من فال می‌زند زنجیر

شمارهٔ ۶۷۲ : نگنجد در سرم سودای زنجیر

شمارهٔ ۶۷۳ : بحر وجود محشر موج و حباب گیر

شمارهٔ ۶۷۴ : صیقل دل از غبار خاکساری یادگیر

شمارهٔ ۶۷۵ : دست اگر داری به غیر از دامن صحرا مگیر

شمارهٔ ۶۷۶ : ای برای دلم سراپا ناز

شمارهٔ ۶۷۷ : ز فیض ابر شد زانسان جهان سبز

شمارهٔ ۶۷۸ : پرتو شمع تو پروانه گداز است هنوز

شمارهٔ ۶۷۹ : سرمه واری در نظر زان خاک پا دارم هنوز

شمارهٔ ۶۸۰ : راحتم شد بستر خواب و در آزارم هنوز

شمارهٔ ۶۸۱ : مایه عیش اسیران خاطر غمناک بس

شمارهٔ ۶۸۲ : قرار بخش دل تنگ یاد آن گل بس

شمارهٔ ۶۸۳ : گفت‌وگویی شنیده‌ام که مپرس

شمارهٔ ۶۸۴ : دارم دل افروخته چون خلوت فانوس

شمارهٔ ۶۸۵ : نکرده دست تهی اهل دیده را قلاش

شمارهٔ ۶۸۶ : شراری را نماند جا در آتش

شمارهٔ ۶۸۷ : شکار آینه گردیده آه می رسدش

شمارهٔ ۶۸۸ : سینه تا شد قلمرو تیرش

شمارهٔ ۶۸۹ : خداوندا مکن کس را شهید خنجر نازش

شمارهٔ ۶۹۰ : صبا در نافه می‌غلتد ز گرد راه پابوسش

شمارهٔ ۶۹۱ : کرده ام بسکه آرزوی خطش

شمارهٔ ۶۹۲ : ای چشم و چراغ آفرینش

شمارهٔ ۶۹۳ : گل گرفتار نقش بالینش

شمارهٔ ۶۹۴ : از قدش جلوه انتخاب فروش

شمارهٔ ۶۹۵ : ای کرده ز یاد ما فراموش

شمارهٔ ۶۹۶ : تا به کس روشن نسازم کفر ایمان بار خویش

شمارهٔ ۶۹۷ : بیکسیم ساخت خریدار خویش

شمارهٔ ۶۹۸ : جایی که گل از ناله کند بال و پر خویش

شمارهٔ ۶۹۹ : نسخه دارد لعلش از چشم حیاپرداز خویش

شمارهٔ ۷۰۰ : اشک بلبل نمک چش خویش

شمارهٔ ۷۰۱ : گر از تو بشنویم جواب سلام خویش

شمارهٔ ۷۰۲ : پرکاری معشوق نهان است در این باغ

شمارهٔ ۷۰۳ : اشک گلگونم به راه وعده می کارد چراغ

شمارهٔ ۷۰۴ : بهارم گلستان در گلستان ضعف

شمارهٔ ۷۰۵ : همین دانسته چشمش جای می خون خوردن عاشق

شمارهٔ ۷۰۶ : بر دلم آغوش صلح کل گشاید جنگ عشق

شمارهٔ ۷۰۷ : یکدلم گرچه پریشان نظرم ساخته عشق

شمارهٔ ۷۰۸ : خوابم شده تا سرمه بیداری توفیق

شمارهٔ ۷۰۹ : دارم دلی به سینه چو کژدم به زیر خاک

شمارهٔ ۷۱۰ : بیا ای هجر و وصلت مایه شیب و شباب دل

شمارهٔ ۷۱۱ : شدی مست و زد چاک جیب قبا گل

شمارهٔ ۷۱۲ : دیدن رویش نه تنها می برد از یاد گل

شمارهٔ ۷۱۳ : جلوه حسنت چمن پرداز گل

شمارهٔ ۷۱۴ : کرده ای انتخاب خنده گل

شمارهٔ ۷۱۵ : لبریز خنده است چمن از هوای گل

شمارهٔ ۷۱۶ : سرگرم داغ دل نکند آرزوی گل

شمارهٔ ۷۱۷ : بر تنم گردیده نقش بوریا تصویر دام

شمارهٔ ۷۱۸ : لبت به سهو نوازد گرم به یک دشنام

شمارهٔ ۷۱۹ : به خون تپیده شکاری ز صیدگاه توام

شمارهٔ ۷۲۰ : در وفا داری طلسم بیوفایی بسته ام

شمارهٔ ۷۲۱ : گرچه سودای تو یک عمر به سر داشته‌ام

شمارهٔ ۷۲۲ : در زمین دل خود تخم رضا کاشته ام

شمارهٔ ۷۲۳ : فانوس شمع خلوت دیدار گشته ام

شمارهٔ ۷۲۴ : در دل از مستی فغان گم کرده ام

شمارهٔ ۷۲۵ : لاله داغم ز گلزار جگر جوشیده‌ام

شمارهٔ ۷۲۶ : مشغول یاد اوست دل پاره پاره ام

شمارهٔ ۷۲۷ : لب تر نکرده از می هستی پیاله ام

شمارهٔ ۷۲۸ : بس که خود را بسته دام بلا می‌خواستم

شمارهٔ ۷۲۹ : ز یادش بس که هشیارم به خون خویشتن مستم

شمارهٔ ۷۳۰ : اگر عاقل اگر دیوانه مستم

شمارهٔ ۷۳۱ : ز شور عشق هرگز تلخ از شیرین ندانستم

شمارهٔ ۷۳۲ : گر گمان وصل آن نامهربان می داشتم

شمارهٔ ۷۳۳ : آتش از آن گرمی نگاه گرفتم

شمارهٔ ۷۳۴ : خراب آباد بودم عشق را معمار خود کردم

شمارهٔ ۷۳۵ : با لبش همزبانیی کردم

شمارهٔ ۷۳۶ : دلی به خاک ره انتظار می بندم

شمارهٔ ۷۳۷ : نظر گشودم و سر منزل تو را دیدم

شمارهٔ ۷۳۸ : به کویش در لباس بوالهوس بسیار گردیدم

شمارهٔ ۷۳۹ : نگران که بود رشک به حسرت دارم

شمارهٔ ۷۴۰ : غمی رنگین تر از گلزار دارم

شمارهٔ ۷۴۱ : پیاله بر کف و چشم تو در نظر دارم

شمارهٔ ۷۴۲ : نگه در دیده مانند گلی در دام خس دارم

شمارهٔ ۷۴۳ : خصم را زخمی شمشیر تحمل دارم

شمارهٔ ۷۴۴ : دلم گداخت سر ساغر گران دارم

شمارهٔ ۷۴۵ : سر و برگ هر شمع یا گل ندارم

شمارهٔ ۷۴۶ : دلی زخم انتخاب خنده گل در چمن دارم

شمارهٔ ۷۴۷ : نمی گنجد به محشر فوج عصیانی که من دارم

شمارهٔ ۷۴۸ : اگر شادم از غم رهایی ندارم

شمارهٔ ۷۴۹ : ز خون دیده و لخت جگر رنگین شبی دارم

شمارهٔ ۷۵۰ : دل پر حسرتی دارم غم کم فرصتی دارم

شمارهٔ ۷۵۱ : نیم دیوانه تنها با محبت همسری دارم

شمارهٔ ۷۵۲ : سراپا یکدلم درد تمنای کسی دارم

شمارهٔ ۷۵۳ : ستمکش چون دل خس پاره آتش دلی دارم

شمارهٔ ۷۵۴ : درد و داغ نهانیی دارم

شمارهٔ ۷۵۵ : بود روزی که پا ز این گل برآرم

شمارهٔ ۷۵۶ : حرفی از شعله خویت به زبان می آرم

شمارهٔ ۷۵۷ : گل داغم از رنگ و بو می گریزم

شمارهٔ ۷۵۸ : منم که نشئه می از خمار نشناسم

شمارهٔ ۷۵۹ : کاروان اشکم از اقلیم حیرت می رسم

شمارهٔ ۷۶۰ : خوار عشقم به اعتبار قسم

شمارهٔ ۷۶۱ : هوای خلد ندارم به کوی یار قسم

شمارهٔ ۷۶۲ : ز دست دل گهی در آتش و گه در چمن باشم

شمارهٔ ۷۶۳ : خوش آن نفس که غباری ز خاک کوی تو باشم

شمارهٔ ۷۶۴ : در نظر نقش و نگارت می کشم

شمارهٔ ۷۶۵ : تفسیر خموشی شده گویایی عشقم

شمارهٔ ۷۶۶ : حدیث لعل تو را گرچه مختصر دانم

شمارهٔ ۷۶۷ : ز چشم تر نمی‌آید تماشایی که من دانم

شمارهٔ ۷۶۸ : اگر بیهوده گردم شهر از صحرا نمی دانم

شمارهٔ ۷۶۹ : کو جنون تا از می وارستگی ساغر زنم

شمارهٔ ۷۷۰ : صلحم نساخت با تو در جنگ می زنم

شمارهٔ ۷۷۱ : مستم پیاله بر سر افسانه می زنم

شمارهٔ ۷۷۲ : صد زبان گر بهر عذر مدعا پیدا کنم

شمارهٔ ۷۷۳ : کو جنون کز سنگ طفلان خانه‌ای پیدا کنم

شمارهٔ ۷۷۴ : کو فرصتی که شکوه ندانسته سر کنم

شمارهٔ ۷۷۵ : از صبر من آزرده شد تا چند آزارش کنم

شمارهٔ ۷۷۶ : کو جنون کز می سودا قدحی نوش کنم

شمارهٔ ۷۷۷ : آن را که من زمال جهان محتشم کنم

شمارهٔ ۷۷۸ : یاد چشمی را به افسون رام الفت می‌کنم

شمارهٔ ۷۷۹ : گاه با مجنون و گاهی با صبا سر می کنم

شمارهٔ ۷۸۰ : روزگاری شد که با عشق آشنایی می‌کنم

شمارهٔ ۷۸۱ : ز دودمان دل و دیده یادگار منم

شمارهٔ ۷۸۲ : چه سرخوشم که ندانم دل و کباب از هم

شمارهٔ ۷۸۳ : دشمن و دوست بگو با هم در ساخته ایم

شمارهٔ ۷۸۴ : پیمان توبه در صف مستان شکسته ایم

شمارهٔ ۷۸۵ : با خون دل غبار خطش را سرشته ایم

شمارهٔ ۷۸۶ : سیماب توشه سفر خواب کرده ایم

شمارهٔ ۷۸۷ : تا نکته ای ز علم و ادب گوش کرده ایم

شمارهٔ ۷۸۸ : مصرع پیچیده زنجیر سودا خوانده ایم

شمارهٔ ۷۸۹ : تا از دل و دین جدا نگشتیم

شمارهٔ ۷۹۰ : چون توکل هر کجا رفتیم استغنا زدیم

شمارهٔ ۷۹۱ : عقلیم و طفل مکتب نادانی خودیم

شمارهٔ ۷۹۲ : ماییم و یاد دوست غنیمت کجا بریم

شمارهٔ ۷۹۳ : بار امید و ناز قناعت نمی کشیم

شمارهٔ ۷۹۴ : ما درد به درمان مسیحا نفروشیم

شمارهٔ ۷۹۵ : آسمان را رحم می آید به سرگردانیم

شمارهٔ ۷۹۶ : با دل به هرزه دست و گریبان چرا شویم

شمارهٔ ۷۹۷ : زخم دل گر شده بیکار به مرهم ندهیم

شمارهٔ ۷۹۸ : آشفته دلی دارم چون ساغر بد مستان

شمارهٔ ۷۹۹ : لخت جگر پاره بر آه نفس افشان

شمارهٔ ۸۰۰ : محراب دعا ساخته ام آن صف مژگان

شمارهٔ ۸۰۱ : ز خاک اهل دل بوی وفایی می توان بردن

شمارهٔ ۸۰۲ : بهانه را پر پرواز می توان کردن

شمارهٔ ۸۰۳ : گلزار مستمندان روی تو سیر دیدن

شمارهٔ ۸۰۴ : خوش بهشتی است روی او دیدن

شمارهٔ ۸۰۵ : به نهانخانه وحدت گذری پیدا کن

شمارهٔ ۸۰۶ : حال زار مرا تماشا کن

شمارهٔ ۸۰۷ : دل را به یاد مهر و وفا آشنا مکن

شمارهٔ ۸۰۸ : می بین چنین و یک نگه آشنا مکن

شمارهٔ ۸۰۹ : قتل ارباب هوس نامزد ناز مکن

شمارهٔ ۸۱۰ : جان بده ناکام و کام آرزو حاصل مکن

شمارهٔ ۸۱۱ : زاهد به جان زهد که آزار من مکن

شمارهٔ ۸۱۲ : زاهد به جز آزار ما کاری مکن کاری مکن

شمارهٔ ۸۱۳ : خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن

شمارهٔ ۸۱۴ : دیده را روشن سواد سطر بینایی مکن

شمارهٔ ۸۱۵ : شعله پر ریزد به صید خاطر ناشاد من

شمارهٔ ۸۱۶ : ز بس در عشق شد صرف خموشی روزگار من

شمارهٔ ۸۱۷ : بهار سوختن بخشیده سامانی به داغ من

شمارهٔ ۸۱۸ : گه استغنا گهی رو دیده ام من

شمارهٔ ۸۱۹ : مبین خوار اگر هست اگر نیستم من

شمارهٔ ۸۲۰ : چو اخگر شعله پرورد است مغز استخوان من

شمارهٔ ۸۲۱ : چون شعله آبروی نیاز است خون من

شمارهٔ ۸۲۲ : گر افسرده گر سرکش است آه من

شمارهٔ ۸۲۳ : گر به محشر لطف ساقی عذرخواه آید برون

شمارهٔ ۸۲۴ : دچارم گر شود آیینه گوید سیر باغ است این

شمارهٔ ۸۲۵ : چشم بیگانگی پناه ببین

شمارهٔ ۸۲۶ : بیا و در دلم ای وحشت آشنا بنشین

شمارهٔ ۸۲۷ : سروری چنین و جلوه رعنایی اینچنین

شمارهٔ ۸۲۸ : صبر و شکیب دیده و جان و دلم از او

شمارهٔ ۸۲۹ : سرو رعنا غبار جلوه او

شمارهٔ ۸۳۰ : رو دیده ام زگرمی بی اختیار تو

شمارهٔ ۸۳۱ : بیا در آتشم افکن بگو ببین و برو

شمارهٔ ۸۳۲ : خونم به جوش آمده تیغ نگاه کو

شمارهٔ ۸۳۳ : نگه خون شد به چشم دیدنی کو

شمارهٔ ۸۳۴ : گریزان خودم از شرم بی‌تابی پناهی کو

شمارهٔ ۸۳۵ : هر نقش قدم چشمه خون است در این راه

شمارهٔ ۸۳۶ : خبر ز سوز نداری سروده نای که چه

شمارهٔ ۸۳۷ : طفل است و بدخو جوید بهانه

شمارهٔ ۸۳۸ : همه تن آینه ای دست بر آیینه منه

شمارهٔ ۸۳۹ : چشم است و نور دیده خیالت در آینه

شمارهٔ ۸۴۰ : اگر از خنده گر از چین جبین ساخته ای

شمارهٔ ۸۴۱ : دارم ز کاوش مژه ات جان تازه ای

شمارهٔ ۸۴۲ : طرف کلاهی از مژه بالا شکسته ای

شمارهٔ ۸۴۳ : ملک حیا به شرم نگاهی گرفته ای

شمارهٔ ۸۴۴ : بند از پایم برای امتحان دزدیده ای

شمارهٔ ۸۴۵ : ای عمر فتنه شوخی مژگان کیستی

شمارهٔ ۸۴۶ : به سویم آمدی شیدای خویشم ساختی رفتی

شمارهٔ ۸۴۷ : در آتش دارم از هر عضو بندی

شمارهٔ ۸۴۸ : هشیاریم گلی ز گلستان بیخودی

شمارهٔ ۸۴۹ : گه رنگ خزان گه چمن آرای بهاری

شمارهٔ ۸۵۰ : ز بی‌درد محبت حال اهل دل چه می‌پرسی

شمارهٔ ۸۵۱ : خراب گشته ز ویرانه که می پرسی

شمارهٔ ۸۵۲ : نکند گرچه کسی گوش به فریاد کسی

شمارهٔ ۸۵۳ : دل را چگونه منع محبت کند کسی

شمارهٔ ۸۵۴ : اگر در خواب خود را دیده باشی

شمارهٔ ۸۵۵ : و ما فیهما غیر جذب الوفا شیء

شمارهٔ ۸۵۶ : دیده خاک راه جولان تو بودی کاشکی

شمارهٔ ۸۵۷ : داریم بر تو احترامی

شمارهٔ ۸۵۸ : هر جلوه که در دیده ما کرده سلامی

شمارهٔ ۸۵۹ : هیچ دانی که چرا خوش چشمی

شمارهٔ ۸۶۰ : درد دل ز آن بیشتر دارم که تدبیرش کنی

شمارهٔ ۸۶۱ : همه نازی نیاز می بینی

شمارهٔ ۸۶۲ : مستی سراسر سفر ناز می روی

شمارهٔ ۸۶۳ : نمی دانم زبان دادخواهی

شمارهٔ ۸۶۴ : به طوفان اشکی به غوغای آهی

شمارهٔ ۸۶۵ : به استقبال مژگان سیاهی

شمارهٔ ۸۶۶ : خویش آیینه دار خود رایی

شمارهٔ ۸۶۷ : نه سوخته الفت دردم نه دوایی

شمارهٔ ۸۶۸ : دیده از جوش گریه دریایی

شمارهٔ ۸۶۹ : دل کشته آرزوست می گویی