شمارهٔ ۵۴۳

هوش مصنوعی: جنون و دیوانگی هر لحظه بر سر من می‌ریزد، در دل من محبت و عشق مثل رنگی که به گلبرگ غنچه می‌چسبد، جاری می‌شود.

هوش مصنوعی: من در دنیایی از خیال و عشق غرق شده‌ام، مانند حبابی در جوی آب که به واسطه‌ی شمشیر خیانت و غم از آن بیرون می‌آید. این آب زلال و بی‌نقص از سرچشمه‌ای محوری و اصلی می‌ریزد، یادآور آن است که زیبایی و واقعیات زندگی در عین حال در معرض خطر نیز هستند.

هوش مصنوعی: اگر زیبای دل‌فریبی در باغ خوشبو باشد و با زیبایی‌اش همه‌جا را روشن کند، مانند تابشی است که در فصل پاییز بر درخت انگور می‌ریزد و زیبایی‌اش همه‌جا را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: وقتی که ساقی، جام می را به ما می‌دهد، مانند لاله‌ای بدون زخم در دشت، انگار عرقی که از آن چهره داغ و سوزان می‌ریزد، به زمین می‌نشیند.

هوش مصنوعی: امشب، اسیر به شدت برای دوری تو گریان است، به گونه‌ای که ستاره‌ها به جای اشک، از آسمان اشک می‌ریزند.