شمارهٔ ۳۶۹

هوش مصنوعی: دل من به طور مخفیانه‌ای احساس سوز و درد عمیقی دارد که مانند آسمان، رنگی خاکستری و غمگین به خود گرفته است.

هوش مصنوعی: اگر او خودش فکر دیگری می‌کرد، حتی خیال او هم مرا در درون می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: اگر دیوانگی از ویژگی‌های پیغمبری بود، دل ما ادعای شگفتی و غیرعادی بودن می‌کرد.

هوش مصنوعی: در کشور ما، نتوانستیم به راحتی و بی‌دغدغه به هدف‌های خود دست پیدا کنیم، زیرا وضعیتی آشفته و گیج‌کننده وجود دارد که ما را درگیر کرده است.

هوش مصنوعی: من در گرد و غبار زندگی به مدت طولانی پرواز می‌کردم، مانند موجودی که به خاطر دور ماندن از وطن، بال و پرش را از دست داده است.

هوش مصنوعی: اگر باغ فراموشی وجود داشت، می‌توانستم از یاد او رهایی یابم و به راحتی از ذهنم عبور کنم.