شمارهٔ ۴۲

هوش مصنوعی: ای چمن، جلوه‌گری کن و غبار خسته‌ام را بزدای و باغ آرزوهایم را سرسبز کن.

هوش مصنوعی: دل و یاد او را خدا حفظ کند، در میان زشتی‌های پاییز که بهار مرا گرفته است.

هوش مصنوعی: عشق، احساسی است پر از هیجان و جذابیت، مثل یک نمایش زیبا که تماشایش دلپذیر است. به همین خاطر، لحظات و تجارت زندگی‌ام را از زاویه عشق تماشا کن.

هوش مصنوعی: وقتی از من می‌پرسی چرا اینقدر زار گریه می‌کنم، فقط می‌توانم بخندم.

هوش مصنوعی: بدون اینکه دل من را آشفته کنی، چه زمانی می‌خواهی به من محبت کنی؟

هوش مصنوعی: کسی که در دامش آزادی دیگران را می‌بیند، هرگز مرا از چنگال خود رها نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: دیگر نمی‌توانم دوری را تحمل کنم، ای معشوق، دلم به شدت می‌سوزد و آرام ندارم.