شمارهٔ ۷۴۶

هوش مصنوعی: من دلی دارم که از انتخاب زیبایی گل در چمن زخم خورده است، اما با این حال، پریشانی ندارم و خیالم آسوده است.

هوش مصنوعی: عدم به موضوعات جدی و شلوغی‌های زندگی می‌خندد و من در هر بار تحریک نگاه‌های تو، زخمی در دل دارم که همچون چاکی در کفن می‌ماند.

هوش مصنوعی: لبم با ناله سخن می‌گوید و دلم در آتش اشتیاق می‌رقصد. نمی‌دانم چه احساسی دارم و خودم هم از حال و روزم اطلاع ندارم.

هوش مصنوعی: من بر روی برگ گلی می‌نویسم که بعد از این، سکوت دلم همچون بادی در حال پرواز است و با او یک حرف دارم.