شمارهٔ ۷۳۷

هوش مصنوعی: چشمم را باز کردم و به مقصد تو رسیدم، با دل سنگین و غمگین تو مواجه شدم.

هوش مصنوعی: به خاطر غیرتی که دارم، بر سر عشق تو، به شدت و شجاعت به هر سوی که می‌روم، خونم به تپش می‌آید و هر جا که نگاه می‌کنم، تو را می‌بینم.

هوش مصنوعی: به جستجوی دیگران رفتم و در نتیجه مانند شمعی که دچار حرارت می‌شود، شدم. وقتی محفل تو را دیدم، به یاد ستاره‌ای سوخته افتادم.

هوش مصنوعی: دل به مانند زراعی پر از غم و اندوه است، شعله‌ها و دانه‌های آتش در آن پراکنده‌اند. از شکایت و ناله چیزی نگو، چون من ثمره و نتیجه تو را دیده‌ام.