شمارهٔ ۷۳۱

هوش مصنوعی: به خاطر عشق، هرگز طعم تلخی را از شیرینی نشناختم و هرگز نتوانستم دل آرام را از اندوه دور سازم.

هوش مصنوعی: مدت کوتاهی با خواب آرام پیوند برقرار کردم، اما وقتی از خواب بیدار شدم، متوجه شدم که مانند جوهری که از تیغی جدا شده، در حالتی از بی‌حوصلگی و بی‌خبری از دنیای اطراف و راحتی خودم به سر می‌بردم.

هوش مصنوعی: دل من همچون آینه‌ای شفاف شده که در مسیر عشق، هیچ‌گاه نشانه‌ای از زخم و چین و چروک در آن نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: در شرایط دشواری که به سر می‌بردم، نتوانستم تفاوتی بین زخم ناشی از تیغ و مرهمی که تسکین‌دهنده است، قائل شوم. به خاطر سادگی و بی‌خبری‌ام، عشق را از کینه و دشمنی تمیز ندادم.