شمارهٔ ۷۶۴

هوش مصنوعی: تا زمانی که زنده هستم، زیبایی‌ات را در ذهنم تصور می‌کنم و هر لحظه به خاطر تو احساس عشق و شوق می‌کنم.

هوش مصنوعی: من به خاک و گل تبدیل می‌شوم و جزیی از بهار می‌شوم و در گوش آن بهار، نغمه‌ای می‌زنم.

هوش مصنوعی: دل خود را به آتش می‌زنم به خاطر دلتنگی و عشق تو، و درد فراق تو را در دیار تو تحمل می‌کنم.

هوش مصنوعی: در حالتی که مست هستم و از دنیای بیرون بی‌خبرم، شراب خوش رنگ کسی را می‌نوشم.

هوش مصنوعی: محفل ما پر از صداقت و دوستی است، و من با تمام وجودم منتظر تو هستم.

هوش مصنوعی: من در مسیر وعده ای که به من داده شده، به سر و زمین می‌گردم و از انتظار تو، انتقام می‌گیرم.

هوش مصنوعی: تو به زیبایی و صبری که داری می‌بالید، اما من به خاطر عشق و وابستگی‌ام به تو، خود را در قید و بند تو می‌زنم.