شمارهٔ ۵۳۷

هوش مصنوعی: از اشک من، غنچه‌ها در هر جا عطر گل را به خود می‌گیرند، و این احساس شکفتن و سرزندگی تا پایان عمر در من محدود و فشرده می‌شود.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس پیش از من به نعمت شهادت نخواهد رسید، اگر قاتل به خاطر عذرخواهی‌اش دچار مشکل شود.

هوش مصنوعی: اگر صدای زنگی که از چنگ آهنگ بیرون می‌آید، به گوش برسد، آیا زبان این شخص از خاموشی و سکوت آزاد می‌شود و به صدای شجاعانه و پرآهنگی تبدیل می‌شود؟

هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه حال و روزی دارم؛ این حالم به قدری گیج‌کننده است که از مستی و حالتی که دارم، به جای خودم به دنبال سنگ می‌روم.