شمارهٔ ۳۲۷

هوش مصنوعی: من هنوز در درونم غمی دارم که ریشه‌اش به میخانه‌ها و یادهای آنجا برمی‌گردد. همچنان اثراتی از آن لحظات در قلبم وجود دارد.

هوش مصنوعی: چنان به شرایط دشوار و سختی عادت کرده‌ام که دیگر توانایی تشخیص کسی را ندارم که دلش برایم بسوزد یا بخواهد مرا آسیب برساند.

هوش مصنوعی: چشمان تو به قدری جذاب و فریبنده است که انسان را وادار به اطاعت می‌کند.

هوش مصنوعی: دل ما هیچ‌گاه بدون دوست در این میخانه خالی نخواهد بود، تا زمانی که حتی قطره‌ای از شراب در شیشه باقی مانده باشد.