شمارهٔ ۷۸۷

هوش مصنوعی: ما برای اینکه چیزی از علم و ادب بیاموزیم، به سخنان دیگران گوش داده‌ایم و صداهای ناآرامی را از لب‌های خود خاموش کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: عقل به ما کمک کرد و ما را به مسیری برد که به جنون نزدیک بود، تا به کارهایی بپردازیم که فراموش کرده بودیم.

هوش مصنوعی: از ما در مورد خوبی و بدی‌های آسمان سؤال نکن، چون ما خودمان در اثر بی‌خبری، دردی را تجربه کرده‌ایم که از آن آگاهیم.

هوش مصنوعی: هر زخمی که در سینه‌ام وجود دارد، مانند شعله‌ای است که در دل من می‌سوزد و این احساس گدازانی است که با پوشاندن خود به ظاهری بی‌خیال، تلاش می‌کنم آن را پنهان کنم.

هوش مصنوعی: زاهد، حتی اگر به مقام‌های بزرگ دست یابد و از اسرار آگاه باشد، نام پیاله‌ای را که ما با پوششی از نور ماه شفق به آن می‌دهیم، نمی‌داند.

هوش مصنوعی: قبل از آنکه کینه‌ها فراموش شود، ما با دشمنان خود در دل پاکی و صفا به هم نشسته‌ایم و نوشیدنی نوشیده‌ایم.