شمارهٔ ۲۵۲

هوش مصنوعی: آسمان با عظمتش، نشانه‌ی غم من است و در اینجا با آمدن صبح و شب، درد و اندوه من نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: من شکارهای زیادی را با ترفندهای یار به دام خواهم انداخت، اما این نشان‌دهنده‌ی ولع من در شکار است و دام من همان آه و حسرتی است که در دل دارم.

هوش مصنوعی: من به خاطر جستجوی یک سوار، غبار آلود می‌شوم. کسی که به آرزوی من زودتر می‌رسد، همان کسی است که می‌تواند به ناله و اندوه من گوش دهد.

هوش مصنوعی: طلسمی وجود دارد که ناز و محبت را در خود محصور کرده است. خنده ی محبوب برای من مجاز و آه من ممنوع است.