شمارهٔ ۷۷۸

هوش مصنوعی: به یاد چشم کسی که به من جادو شده است، به آرامش می‌نشینم و در گوشه‌ای تنها برای خودم آسایش و راحتی پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: انتظار رحم و لطف از دیگران، در واقع موجب شرمندگی است. من حاضر هستم جان خود را در راه عشق و بی‌وفایی یاری که بی‌رحم است، فدای آن کنم.

هوش مصنوعی: دل من در بی‌پولی است و شادی عشق را ندارد، به همین خاطر در جمع‌ها بر ناامیدی تکیه می‌زنم.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، درد و رنج فراوانی وجود دارد و زخم‌های عمیقی در دلم دارم. اما من با خیال راحت در این لحظه، در دل این حال و هوای پر التهاب به آرامش می‌رسم.

هوش مصنوعی: اگر در غفلت و بی‌توجهی تو، صد بار هم خون بریزی، من مانند اسیری که از زیر تیغ تو عبور می‌کند، باز هم به استقبال شهادت می‌روم و جانم را فدای این راه می‌کنم.