شمارهٔ ۷۴۱

هوش مصنوعی: پیاله‌ای در دست دارم و به چشمانت نگاه می‌کنم، بینیم را با گل زیبا تزیین کرده‌ام و احساس می‌کنم که این جام، تازگی بیشتری دارد.

هوش مصنوعی: همیشه در حال شادی و سرمستی هستم و مانند کسی که جام جم را در دست دارد، از دنیای اطرافم خبر ندارم، اما به نوعی از جزییات و حقایق جهان آگاه هستم.

هوش مصنوعی: از دل پاک و بی‌آلایش خود که در سختی‌های زندگی و مشکلات محافظت می‌کنم، از سنگی که به من می‌زند و قصد آزار دارد، نمی‌ترسم.

هوش مصنوعی: چشم‌هایش مملو از اشک است و جرقه‌های غم بر آن نشسته، چرا که در دل خود درد و رنجی عمیق دارم که با هیچ چیزی قابل توصیف نیست.

هوش مصنوعی: من می‌توانم از زیبایی و ناز آن شخص به آسمان‌ها پر بزنم، ببین که چشمان سیاه او در ذهن من چه تأثیری دارند.