شمارهٔ ۲۹۱

هوش مصنوعی: هر یک از موهای من، فریاد بلبل دیوانه‌ای را در خود دارد و هر یک از مژه‌هایم، پر از آرزوی پروانه‌ای است.

هوش مصنوعی: من از خودم دور شده‌ام و فکر می‌کنم که او به یاد من نیست. دنیای من، دنیای یکدستی است که عاشق به تماشای آن پرداخته است.

هوش مصنوعی: نپرس که عشق چه حالتی دارد، چون من بی‌دلیل هستم. هر برگ سبز آن، مثل سایه‌ای است که در گوشه‌ای از میخانه به تصویر در آمده است.

هوش مصنوعی: گاهی در حال مستی هستم، گاهی در حال دیوانگی، یک وقت در آتش می‌سوزم و وقت دیگر در آب غرق می‌شوم. اگر برای همیشه از فریب عشق بگویم، این یک داستان است.