شمارهٔ ۲۲۵

هوش مصنوعی: دل ما همیشه مشتاق توست، مانند ابری که اشک‌هایش از حرارت عشق برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: ما به جایی نرفتیم که خاطرمان آسوده باشد، چرا که دل ما همچون گلی است که پاره پاره شده و بال و پر ما را تحت تاثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که انسانی روی مسیر زندگی خود حرکت می‌کند، باید از خود و ویژگی‌های شخصی‌اش عبور کند تا بتواند به هدف و مقصد خود برسد. آغاز هر سفر واقعی ابتدا نیاز به رها کردن احساسات و عاداتی است که فرد را محدود می‌کند.

هوش مصنوعی: ما هنگامی که به اندازه و معرفت خود آگاه شدیم، در واقع به اندازه‌ی هنری که داریم، ارزش و اعتبار پیدا کرده‌ایم، و شکستن این ارزش، به معنای نادیده گرفتن هنر و خویشتن‌مان است.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که همسایه‌ی غم و اندوه هستیم و به مدت طولانی است که خیال تو در دل ما جا دارد.

هوش مصنوعی: با اینکه از قفس آزاد نمی‌شویم، اما در دل خود پرواز را حس می‌کنیم و آرزوهای بزرگ داریم.