شمارهٔ ۷۶۸

هوش مصنوعی: اگر بخواهم بی‌هدف در شهر بگردم، نمی‌دانم اگر از صحرا دور شوم چه اتفاقی می‌افتد. اگر ساغر پر از شراب را سر بکشم، نمی‌دانم چه احساسی خواهم داشت، مانند قطره‌ای که از دریا جدا می‌شود.

هوش مصنوعی: من به طور کامل مراقب خودم بودم، اما ناگهان زیبایی را دیدم که باعث شد همه چیز را فراموش کنم و ندانم چه باید بکنم.

هوش مصنوعی: به جای اینکه بخندم، از شادی اشک می‌ریزم و هنوز به خاطر سادگی‌ام، خودم را شرمنده نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: من در سرزمین ناآشنایی غریب هستم. نگاهی به من بینداز و اگر چه ظاهراً بی‌تفاوت به نظر می‌آیم، اما در درونم احساساتی وجود دارد که خودم هم از آن‌ها بی‌خبرم.