شمارهٔ ۲۴۴

هوش مصنوعی: کی روشنی سینه‌اش به زیبایی تیغ توست، در حالی که چهره‌اش بی‌جوهری، چون آینه‌ای روشن می‌مابد.

هوش مصنوعی: با بهره‌گیری از آب گوهری که در تیر او نهفته است، در دریاچه عشق مانند صدفی هستم که سینه‌اش روشن و درخشان است.

هوش مصنوعی: نگرانی‌ای نیست اگر گاهی به چهره‌ات نگاه کند، چون درخشندگی تو مانند آفتاب است که حتی به آینه هم روشنی می‌بخشد، با این حال آینه را کور می‌کند.

هوش مصنوعی: زاهد در ذهنش تصور می‌کرد که شراب یعنی شیشه را می‌تواند از دید خود دور کند و از آن بی‌خبر ماند، اما او به زشتی این کار دچار شد و به بی‌خبری افتاد. آه که چه کسی می‌تواند به من بگوید که در شب جمعه‌ای که برای خودم نورانی و روشن است، چه حالتی دارم؟