شمارهٔ ۷۶۲

هوش مصنوعی: دل من گاهی در آتش رنج می‌سوزد و گاهی در زیبایی‌های زندگی به سر می‌برد. اما هیچ وقت نتوانستم لحظه‌ای به حال خودم آرامش پیدا کنم.

هوش مصنوعی: احساساتم تحت تأثیر شوق و عشق است و در دل آرامش دارم. حتی در شب‌هایی که دور از تو هستم، چه در غربت و چه در وطن، حس تو را همراه خود دارم.

هوش مصنوعی: به خاطر بی‌نیازی‌ام، تو مرا به قتل رسانده‌ای. نگرانم که وقتی حقیقت را ببینی، من نخستین کسی باشم که بر اثر تیغ تو کشته می‌شود.

هوش مصنوعی: نگران نباش که دلم بیمار است، مبادا رازهایم فاش شود. باید مراقب باشم و از خودم حراست کنم.