شمارهٔ ۹۹

هوش مصنوعی: از بلبل نپرسید چه نشانی از خانه ما دارد، که حتی نسیم صبحگاهی هم به لانه ما نرسیده است.

هوش مصنوعی: عشق خاموشی بر لب ما قرار دارد، اما کسی به آن توجهی نمی‌کند و هیچ‌کس صدای تازه‌ترین ترانه ما را نمی‌شنود.

هوش مصنوعی: بهار گذشت و تنها گل حسرت را از اشک‌های خود برداشتیم. آیا ممکن است دانه ما سبز شود؟

هوش مصنوعی: باد صبا برای گمشدگان دیگر، هیچ نشانه‌ای از ما باقی نگذاشت و گرد و غبار راه، موانع را سخت‌تر کرد.