شمارهٔ ۶۰۴

هوش مصنوعی: وقتی در مراسمی حضور داشته باشی و چهره‌ای درخشان و زیبا همچون عارض (صورت) در آنجا باشد، گویی صدها شمع از دور به آنجا می‌تابند و درخشندگی آن را تحت الشعاع قرار می‌دهند.

هوش مصنوعی: زخمی که به خاطر بی‌رحمی و سختی‌های تو در دل من ایجاد شده، شرمنده‌تر از هرگونه درمانی خواهد بود.

هوش مصنوعی: چشم وحشی که نشانه‌ای از عشق را فراموش کرده، دل را به حالتی عادی و بی‌احساس تبدیل کرده است. جای تعجب نیست اگر او از طرف من دور شود و این فاصله را احساس نکنم.

هوش مصنوعی: زیبایی تو تا زمانی که در پناه گلستان پنهان بماند، محفوظ است. اما اگر روزی نمایان شود، مانند غنچه‌ای که پنهان مانده، جلوه‌گری‌اش دنیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و آشکار می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر عقل همانند عقل افلاطون باشد اما بدون شور و هیجان، افسرده‌تر از حالتی خواهد بود که فردی بی‌خبر از باده نشسته باشد.

هوش مصنوعی: اگر یاد تو در دل نباشد، چگونه ممکن است کسی مست شراب شود و نشئه‌اش در سرش بماند؟

هوش مصنوعی: شخصی که به عشق تو دل داده، به مانند یک اسیر، احساس امنیت می‌کند؛ او در سایه‌ی نخل‌ها و در میان چمن‌ها در آرامش زندگی می‌کند.