شمارهٔ ۷۶۹

هوش مصنوعی: دیوانگی را پیدا کن تا بتوانم با راحتی و آزادگی ساغر شراب را به دست بگیرم و لبخندی شاداب بر دامن زلال کوثر بزنم.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که آرزو و عشق به چیزی در دل شعله‌ور شده است. اگر این عشق باعث شود که به آتش بیفتم و همچون خاشاک بسوزم، باز هم این احساس را با کمال میل می‌پذیرم و به آن ادامه می‌دهم.

هوش مصنوعی: من یک آرزو دارم که مثل شمعی در گوشه‌ای از چشمانم باشد؛ آرزو دارم که پروانه‌ای را که برای خودم جان می‌دهد، به خاطر عشق و زیبایی، به زودی به پایان برسانم.

هوش مصنوعی: من چندین بار درگیر نام و آبرو بوده‌ام، اما جنون و دیوانگی من به قدری شدید است که مانند جرقه‌ای می‌توانم بر نام خود خاکستر بریزم.

هوش مصنوعی: باغبان چقدر می‌تواند من را از گردش در باغ منع کند؟ من به سوی باغ می‌روم، حتی اگر زخم شمشیری بر سرم باشد، باز هم گلی را برمی‌دارم.