شمارهٔ ۷۸۰

هوش مصنوعی: زمانی فرا رسیده که با عشق آشنا می‌شوم، همچنان که شراره‌ای در دریاچه‌ای از آتش قایق‌رانیدگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر آینه برای انتقام من جا بدهد، آیا چشمم به من اجازه می‌دهد که مثل عکسی که از سادگی خودم می‌سازم، خود را نشان دهم؟

هوش مصنوعی: آرزو دارم که خودم را از بین ببرم، و نزدیک او که می‌رسم، اینطور به نظر می‌رسد که در تلاش برای نزدیک شدن به او هستم.

هوش مصنوعی: در عشق تو، شب‌ها مانند یک زندانی در کوچه‌ات نگهبانی می‌دهم و حتی با وجود اینکه به چیزی نیاز ندارم، از تو درخواست می‌کنم.