شمارهٔ ۵۰۳

هوش مصنوعی: بهار و زیبایی‌هایش را تنها افرادی می‌توانند به خوبی درک کنند که در حالت بیداری و توجه باشند. اگر کسی خواب باشد، نمی‌تواند از زیبایی‌های طبیعت و گل‌ها لذت ببرد. در واقع، برای بهره‌مندی از زیبایی‌ها و شادی‌های زندگی باید هوشیار و بیدار باشیم.

هوش مصنوعی: دل انسان شبیه به دریا است که هم به امید و هم به ترس تقسیم شده است. گویی که نجواهایی از نوسانات و تغییرات نفس او را همانند جزر و مد دریا تحت تأثیر قرار می‌دهد. دل می‌تواند هم رشد کند و هم دچار آسیب‌شود.

هوش مصنوعی: از شمع و گل می‌پرسید که چرا دردی چون گریه و رنج خنده را تحمل می‌کند. گدا هم که بی‌زبان است، سؤالش نادرست و اشتباه است.

هوش مصنوعی: اگر در گلی شکفته قدم نگذاری، نمی‌توانی بوی خوش آن را استشمام کنی. در زندگی، هر چیزی که بخواهی تجربه کنی، به هر شکلی که باشد، فرصتی برای گشت و گذار و تجربه‌کردن دارد.

هوش مصنوعی: در هر شرایطی، خیال او دل را آرام می‌کند، حتی اگر اشک بریزد. وقتی غم به حدی برسد که طاقت آن سخت شود، دیگر چاره‌ای نیست جز اینکه بخندیم.