شمارهٔ ۲۹۸

هوش مصنوعی: دل گمشده و بی‌پناهی است که نیازمند کمک است و چشم او جایی برای پرواز و حرکت دارد، مانند جایی که سمند (نوعی اسب اصیل) می‌تواند برود و بخرخشد.

هوش مصنوعی: سرو با این همه زیبایی و رعنایی، تنها سایه‌ای از قامت بلند کسی است.

هوش مصنوعی: غم و اندوه نمی‌تواند قلب من را از هم بپاشد، زیرا عشق و محبت من به کسی باعث شده که محکم و استوار باشم.

هوش مصنوعی: در درد عشق، گلویم تلخ و ناکام است و کسی با لبخند پنهانی‌اش، شراب ناب را به من می‌دهد.

هوش مصنوعی: کسی که گرفتار مشکلات و سختی‌هاست، در واقع از آزادی واقعی محروم است و تنها کسی که در دام شخص دیگری گرفتار شده، احساس زنجیر بودن می‌کند.