شمارهٔ ۷۰۹

هوش مصنوعی: دلم مانند کژدمی است که در زیر خاک پنهان شده و ترحم و رحم بر آن گران آمده است، مانند ستاره‌هایی که در دل زمین مخفی شده‌اند.

هوش مصنوعی: عالم مانند خزانه‌داری است که اشک‌ها و احساسات ما را در خود دارد. اگر گنجینه‌ی ما، یعنی این احساسات و اشک‌ها، تحت زمین دفن شود، چگونه ممکن است که گم شود؟

هوش مصنوعی: بار و بنه‌ام را جمع کرده‌ام، اما آتش سوختن هنوز خاموش نشده است. این جسم نحیف و استخوانی من به زیر خاک، مانند هیزم برای شعله‌ها باقی مانده است.

هوش مصنوعی: در تلاش و کوشش انسان‌ها، همیشه محدودیت‌ها و نواقصی وجود دارد. بدون تله و دام، انسان‌ها به مانند دانه‌هایی هستند که در زیر خاک پنهان شده‌اند و نمی‌توانند رشد کنند.

هوش مصنوعی: دلنوازتر از آن است که در دنیای فانی، صدای رازآلود یک مجنون به گوش برسد، و این صدا همچنان شور و شوقی را زیر خاک به همراه دارد.

هوش مصنوعی: مانند موجی که در طوفانی گرفتار شده است، دریای رحمت ما همیشه وجود دارد. آیا شهیدی که مظلوم واقع شده، به زیر خاک خواهد رفت؟