شمارهٔ ۳۲۱

هوش مصنوعی: دردی که درمان ندارد، برای او مانند دارویی است که جانش را آرام می‌کند. تلخی مرگ، برای او مانند شراب خالصی است که دردش را تسکین می‌دهد.

هوش مصنوعی: چشم‌های دیوانه همچون ظرف‌هایی هستند که در بیابان، به دنبال تصویر و نشانه‌ای از معشوق گم-name خود می‌گردند.

هوش مصنوعی: جز خیال زلف او در دل من هیچ چیز دیگری جا نمی‌گیرد. این موج دریا، نشانه حلقه‌های دام اوست.

هوش مصنوعی: آبروی افرادی که در عشق و محبت پاک و بی‌آلایش هستند، به خاطر اشک‌های ماست، و سرمنزل کسانی که به آتش عشق می‌سوزند، چهره آتشین و جذاب اوست.