شمارهٔ ۴۰۱

هوش مصنوعی: ای چهار رکن جهان، گوشه‌ای از قدرت و عظمت تو همچون خورشید در زیر سایه کلاهت می‌درخشد و به همه روشنایی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: هر صبح، به مناسبت عید، آسمان‌ها مانند خدمتگزارانی گرداگرد حضور تو گرد می‌آیند و به احترام تو جاودانه می‌باشند.

هوش مصنوعی: هلال عید به زیبایی از نعل برق می‌گیرد و غبار لباس را از گرد راه تو پاک می‌کند.

هوش مصنوعی: برق آسمانی به مانند بُرَنده‌ی تیغ دشمن، ابر بهار نشان‌دهنده‌ی قدرت و شکوه توست. در این دنیا، حمایتی برای تو وجود دارد.

هوش مصنوعی: زمانی که ما در چنگال سختی‌ها و مشکلات هستیم، مانند موری که زیر باران و طوفان پنهان شده و محو می‌شود، آسمان نیز در اثر حمله و فشار تو دچار تغییر و بحران شده است.

هوش مصنوعی: مردم رومی، ترک و هندو همه در دام تو افتاده‌اند؛ چون خورشید، درخشان و تابان، جهانی را که در آن زندگی می‌کنی، شکارگاه تو قرار داده است.

هوش مصنوعی: ای پادشاه! تو همچون سلیمان من هستی و من همانند یک موریانه ناتوانم. با این حال، از مهربانی‌های گاه و بیگاه تو امید دارم.

هوش مصنوعی: ای کاش در این روزگار خشک و بی آب و علف، تو بر من نگذری و من را که تشنه‌ام، تنها بگذاری. تو مثل بهار هستی و من مثل علفی که نیاز به باران دارم. من مثل گیاهی هستم که به باران تو نیازمندم.

هوش مصنوعی: دعای خوب و ستایش زیبایی برای تو شایسته است و امیدوارم روزی بدی برایت پیش نیاید، زیرا خداوند همیشه نظارت بر تو دارد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که زمان پابرجا است، تو نیز در آن زندگی کن، مسعود! صبح و شبت مبارک و سال و ماه‌هایت خوشبخت باشد.

هوش مصنوعی: شما با حمایت و توفیق خوبان، نزد زمانه خوشبختی و موفقیت خواهید یافت.

هوش مصنوعی: تا همیشه سایه تو بر سر ما باشد و خداوند به ما لطف کند تا از حمایت تو برخوردار شویم.