شمارهٔ ۱۱۳

هوش مصنوعی: گریه چه زمانی به من اجازه می‌داد تا به حالتی شگفت‌انگیز فکر کنم؟ من فقط به سکوت‌های میان ما توجه می‌کردم.

هوش مصنوعی: زمانی که لب به سخن گشودم، یادم رفت که چه نعمت بزرگی است فراموشی.

هوش مصنوعی: چقدر از غم‌ها و دلتنگی‌هایم را فراموش کرده‌ام و این فراموشی برایم نتیجه‌ای خوب به همراه داشته است.