شمارهٔ ۷۹۵

هوش مصنوعی: آسمان به حال سرگردانی ما رحم می‌کند و دل ما به خاطر نداشتن نظم و سامان به درد می‌آید. قناعت و رضایت به خاطر بی‌نظمی‌مان سخت است.

هوش مصنوعی: چشمم به تماشای تو عادت کرده و در دل پر از درد و شوق دیدارت هستم. این دل، به خاطر حیرت و شگفتی از تو، زخم‌های زیادی دارد.

هوش مصنوعی: در دام بلا، نشانه‌اش راه فرزانه‌ها بود، اما جهل باعث شد که ما به عنوان نادان‌ها به اشتباه گام برداریم.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که پیشرفت و آزادی فردی در زندگی، به مانند زنجیری است که ما را به صورت نوشتاری آزاد از قید و بند عشق و احساسات در می‌آورد. عشق، به نوعی نقش روشنی را ایفا می‌کند که از نوشته‌های ما که می‌تواند نمایانگر حالات درونی‌مان باشد، معتبرتر و روشن‌تر به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: چشم شاداب من به خاطر سرنوشت ناخوشایند و دوری از وطن روشن است. من همچنان در زمره افرادی هستم که در راه دوستان اصفهانی خود زندگی می‌کنم و دلتنگ آن‌ها هستم.