خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

قطعات

کمال‌الدین اسماعیل » قطعات

شمارهٔ ۱ - فی شهاب الدّین عزیزان : جهان دانش و معنی ، شهاب الدّین تویی آنکس

شمارهٔ ۲ - وله ایضا : دی چو بشنیدم که کرد از ناگهان اسبت خطا

شمارهٔ ۳ - ایضا له : ای که بر خدمت تو کردم وقف

شمارهٔ ۴ - ایضا له : ایا صدری که شد پیش ضمیرت

شمارهٔ ۵ - ایضا له : فنون لطف خداوند صدر مجدالملک

شمارهٔ ۶ - وله ایضا : ای به حکم تو اقتدا کرده

شمارهٔ ۷ - ایضاً له : ای بتدبیر اختیار ملوک

شمارهٔ ۸ - ایضا له : عنایتهای خواجه در حق من

شمارهٔ ۹ - وله ایضا : خطی بنوشته بودی بهر من پار

شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا : ای به یاد خلق تو در بزم چرخ

شمارهٔ ۱۱ - ایضا له : ای ترا عرض خوار و مال عزیز

شمارهٔ ۱۲ - ایضا له : ای عزم تیز تار تو چون عمر درشتاب

شمارهٔ ۱۳ - ایضا له : مخدوم بزرگ، صدر منعم

شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا : نور دین ای ذات تو کان هنر

شمارهٔ ۱۵ - وله ایضا : ای سروری که مخزن اسرارغیب رابهتر

شمارهٔ ۱۶ - ایضا له : عالم لطف و کرم سرور ارباب هنر

شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا : ندانم چه افتاد مال ترا

شمارهٔ ۱۸ - ایضا له : سپهر شعبده‌باز از درون پردهٔ غیب

شمارهٔ ۱۹ - ایضا له : اگرچه وعدۀ تو خاطرم را

شمارهٔ ۲۰ : مرد رک باش و بختی خو کن

شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا : از برای محقری ادرار

شمارهٔ ۲۲ - این قطعه در مدح شمس الملّة و الدین شمس الدّین خوارزمی گوید: : ای کریمی که پایۀ قدرت

شمارهٔ ۲۳ - ایضاً له : سپهر مجد و کرم عزّدین یگانة دهر

شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا : صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا

شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا : ای که با الفاظ گوهر بار تو

شمارهٔ ۲۶ - وله ایضا : هر که در احمقی تمام بود

شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا : ای بزرگی که از میا من و تو

شمارهٔ ۲۸ - وله ایضا : جانم که در شکنجۀ هجران معذّبست

شمارهٔ ۲۹ - اضآ له : به خدایی که قمّهٔ گردون

شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا : در دام رهی فتاد امروز

شمارهٔ ۳۱ - وله ایضا : منعم بهاء دین که به ذات تو قائمست

شمارهٔ ۳۲ - ایضا له : بخدایی که وصف بیچونیش

شمارهٔ ۳۳ - ایضا له : صدر آزادگان و خواجۀ دهر

شمارهٔ ۳۴ - وله ایضا : خدا یگان شریعت پناه اهل هنر

شمارهٔ ۳۵ - و له ایضاً : زهی بلند جنایی که سایۀ جاهت

شمارهٔ ۳۶ - وله ایضا : چون چناری میان تهیست فلان

شمارهٔ ۳۷ - ایضاًله : امیر مقبل عالم که تا جهان بودست

شمارهٔ ۳۸ - وله ایضا : صدر آزادگان کریم الدّین

شمارهٔ ۳۹ - ایضا له : پناه و پشت مکارم خدایگان صدور

شمارهٔ ۴۰ - بمدح الملک شمس الدّین ایتغمش : خسرو تاج بخش شاه جهان

شمارهٔ ۴۱ - ایضا له : به نرد باختن اندر بلا و درد سرست

شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا : در شعر من بعیب نگیرند اهل فضل

شمارهٔ ۴۳ - وله ایضا : ای کریمی که گاه فیض نوال

شمارهٔ ۴۴ - وله ایضا : آیا صدری که مغز اهل معنی

شمارهٔ ۴۵ - ایضا له : نور دین ای که در آفاق جهان

شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا : نور دین ای که در فنون هنر

شمارهٔ ۴۷ - وله ایضا : هر جا سبکی حرام خواریست

شمارهٔ ۴۸ - وله ایضا : فلک جنابا در تو کجا رسد سخنم

شمارهٔ ۴۹ - وله ایضا : به ماه روزه ترا تهنیت از آن کردم

شمارهٔ ۵۰ - وله ایضا : خواجه وقت ستدن سخت پیست

شمارهٔ ۵۱ - ایضا له : عمل دادی و پس معزول کردی

شمارهٔ ۵۲ - ایضا له : سپهر قدرا! شوق رهی بخدمت تو

شمارهٔ ۵۳ - وله ایضا : نظم و نثر سخن برابر نیست

شمارهٔ ۵۴ - فی السّفینة الصاحب نظام الدّین : درین سفینه نگه کن به چشم معنی بین

شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا : بهار ار چه بهشتی راسیتنست

شمارهٔ ۵۶ - وله ایضا : ایا صدری که آمد چرخ نیلی

شمارهٔ ۵۷ - وله ایضا : بزگوارا هر چند طبع من در نظر

شمارهٔ ۵۸ - ایضا له : ای خداوندان انبار علف

شمارهٔ ۵۹ - ایضا له : همه در پای مرگ پست شدند

شمارهٔ ۶۰ - ایضا له : بزرگوارا دانی که نه ز تقصیرست

شمارهٔ ۶۱ - وله ایضا : صدرا ما ثل رضیّ دین که بتحقیق

شمارهٔ ۶۲ - وله ایضا : نظر می کنم در جهان بخت را

شمارهٔ ۶۳ - وله ایضا فی استدعا التّبن : اسبم دی گفت می روم من

شمارهٔ ۶۴ - ایضاً له : ای خداوندی که پیرامون حصن سرّ غیب

شمارهٔ ۶۵ - فی الشّکایه : مرا که هیچ نصیبی ز شادمانی نیست

شمارهٔ ۶۶ - وله ایضا : خدایگان کریمان مشرق و مغرب

شمارهٔ ۶۷ - ایضا له : در آرزوی تو از عمر من دو سال گذشت

شمارهٔ ۶۸ - ایضا له : صدرا چو آرزوی دعا گو به خدمتت

شمارهٔ ۶۹ - ایضا له : آمد رهی به خدمت و تادیر گه نشست

شمارهٔ ۷۰ - وله ایضا : شب من روز در کنار گرفت

شمارهٔ ۷۱ - وله ایضا : به خدمت آمدم دی بامدادان

شمارهٔ ۷۲ - وله ایضا : ای نشاط دل خرد نامت

شمارهٔ ۷۳ - وله ایضا : زهی به ذروة کیوان رسیده ایوانت

شمارهٔ ۷۴ - ایضا له : ای لطف تو در تن هنرجان

شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا : صدرا روا مدار ز انعام خود مرا

شمارهٔ ۷۶ - دو دست قبول اندر آغوش کرد : هر گه شعری برم بر ممدوح

شمارهٔ ۷۷ - ایضا له : ای ز ظلم تو همچو لاله ستان

شمارهٔ ۷۸ - وله ایضا فی صفتها : ای ز احکام همچو رویین دز

شمارهٔ ۷۸ - وله ایضا : عالم لطف علاء الدّین معلومت هست

شمارهٔ ۷۹ - وله ایضا : عشّاق که قدر دل شناسند

شمارهٔ ۸۰ - وله ایضا : هر آن سعادت کاندر ضمیر افلاکست

شمارهٔ ۸۱ - ایضا؛ له : زان پس که هزار غصّه خورم

شمارهٔ ۸۲ - ایضا له : هر که این هر دو قطعه بر خواند

شمارهٔ ۸۳ - وله ایضا : دوش خر بنده کرد پیشم یاد

شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا : خواجه از بخل در مسلمانی

شمارهٔ ۸۵ - این قطعه در پشت تقویم نویسد و با ناصرالّدین منگلی نورّالله قبره فرستد. : جهان پناها،سال نوت همایون باد

شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا : بزرگوارا ایّام نیک خواه تو باد

شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا : ای بزرگی که در جهان کرم

شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا : سرفرازا خدای عزّ وجل

شمارهٔ ۸۹ - ایضاً له : تا از این نام ازل برره دل دام نهد

شمارهٔ ۹۰ - ایضا له : ای که از عدل تو هر مظلومی

شمارهٔ ۹۱ - ایضا له : کریم طبع سخی دل کسی بود کانعام

شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا : همچو ابرست دست خواجه فلان

شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً : ستم نوردا نزدیک شد در ایّامت

شمارهٔ ۹۴ - ایضاً له : دل که با یادش آشنا گردد

شمارهٔ ۹۵ - ایضا له : خواجۀ خواجگان خطیر الرّین

شمارهٔ ۹۶ - ایضا له : خدایگان اکابر که پادشاه نجوم

شمارهٔ ۹۷ - وله ایضا : به عمرهای چنین تیز تاز زود گذر

شمارهٔ ۹۸ - و له ایضاً : ای بلند اختری که همت تو

شمارهٔ ۹۹ - وله ایضا : گرچه در عقل ناپسندیده ست

شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضا : گل باز طراوتی دگر دارد

شمارهٔ ۱۰۱ - ایضا له : ای آنکه همای همّت تو

شمارهٔ ۱۰۲ - وله ایضا : هجا گفتن ار چه پسندیده نبود

شمارهٔ ۱۰۳ - ایضاً له : ای کریمی که نفحۀ خلقت

شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا : نیک درخط شده ام از قلمت

شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا : نکنی رای مردمی هرگز

شمارهٔ ۱۰۶ - ایضاً : صدر ملّت که دعا گویی تو

شمارهٔ ۱۰۷ - ایضا له : چون محرّم رسید و عاشورا

شمارهٔ ۱۰۸ - ایضا له : شنیدم که مخدوم اهل هنر

شمارهٔ ۱۰۹ - ایضاً له : زهی ستوده خصالی که با کفایت تو

شمارهٔ ۱۱۰ - وله ایضا : اینت سردی که این زمستان کرد

شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا : ای سخا پیشه یی کامید مرا

شمارهٔ ۱۱۲ - ایضا له فی صفة الفرس : صوفی نهاد عادت اسبم تو کّلست

شمارهٔ ۱۱۳ - ایضا له : ای صدر روزگار به عهد تو روزگار

شمارهٔ ۱۱۴ - جواب نامهٔ صدر صفی الدّین یزدی : به من رسید مقالی که گر بکوه رسد

شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا : همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد

شمارهٔ ۱۱۶ - وله ایضا فی الشّکایة : دل مرا چو سپهر از غمی بپردازد

شمارهٔ ۱۱۷ - و له ایضاً : ای که گر لطف تو فرماندۀ ایّام شود

شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا : مژده ای دل که کار دیگر شد

شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضا : می کنی دوستیّ دشمن من

شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا له : ای بزرگی که بر علم تو ظاهر باشد

شمارهٔ ۱۲۱ - وله ایضا : بنزد خواجه رفتم بهر کاری

شمارهٔ ۱۲۲ - ایضا له : دانی که طمع چه گفت با من؟

شمارهٔ ۱۲۳ - ایضاً له : دست آن به که خود قلم باشد

شمارهٔ ۱۲۴ - ایضا له : زهی سرفرازی که در پیش حکمت

شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضا : سرو را وعده های چنان باید

شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاً : ای آنکه فلک سغبۀ ایّام تو باشد

شمارهٔ ۱۲۷ - وله ایضا فی صفة الفرس : مرا اسبیست الحق این چنین اسب

شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له : فرستادم بتو شعری که با آن

شمارهٔ ۱۲۹ - ایضا له : صدرا ز برای خدمت تو

شمارهٔ ۱۳۰ - وله ایضا : توقّف چون بود در آنچه صاحب

شمارهٔ ۱۳۱ - ایضاً له : ای سروری که زیبد ، کز نعل مرکب تو

شمارهٔ ۱۳۲ - ایضا له : مفتی مشکلات شرع کرم

شمارهٔ ۱۳۳ - وله ایضا : ز دریای دست توای نامدار

شمارهٔ ۱۳۴ - ایضا له : صورت به جهان زشت تر از گور نبودی

شمارهٔ ۱۳۵ - ایضا له : گفتم اکنون میوه های خوش خوریم

شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضا : تو به علم نجوم فخر کنی

شمارهٔ ۱۳۷ - و له ایضاً : ای که جزیاد مخلوق تو نخورد

شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا له : به ذات خویش اگر چند مرد نیک بود

شمارهٔ ۱۳۹ - وله ایضا : کسی که او نظر عقل در زمانه کند

شمارهٔ ۱۴۰ - ایضا له : زهی تازه رویی که خلق لطیفت

شمارهٔ ۱۴۱ - ایضا له : در نگر در صدر دیوان و ببین

شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضا : صاحبا عمریست تا از عدل تو

شمارهٔ ۱۴۳ - وله ایضا : رمضانست همین دهن دربند

شمارهٔ ۱۴۴ - وله ایضا : ای دل ای دل سخن سخن بیهده را کار مبند

شمارهٔ ۱۴۵ - کتب الی امیر عزّالدّین علی شیر ابن بابویه : ای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخ

شمارهٔ ۱۴۶ - و له ایضاً : زهی سپهر محلّی که گرچه تیزروند

شمارهٔ ۱۴۷ - ایضا له : مشو ایمن ز کید خصم ضعیف

شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضا : کی بود؟کی؟ که باز صدر جهان

شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا له : عصای کلیمست این شعر من

شمارهٔ ۱۵۰ - ایضا له : ای که خورشید بی رضای تو سر

شمارهٔ ۱۵۱ - وله ایضا : گفته بودی که مرا کسبی نیست

شمارهٔ ۱۵۲ - وله ایضا : از رضی الملک الحق شرمساری حاصلست

شمارهٔ ۱۵۳ - وله ایضا : از علامتها که در آخر زمان

شمارهٔ ۱۵۴ - وله ایضا : ای آنکه از مدارج مدح تو قاصرست

شمارهٔ ۱۵۵ - وله ایضا : دور گردون با همه کس بدفعالی می‌کند

شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضا : ای پیشوای شرع که ایناء روزگار

شمارهٔ ۱۵۷ - ایضا له : خواجه در تحسین فزاید چون ببیند کز پیش

شمارهٔ ۱۵۸ - وله ایضا : ایا شگرف نوالی که در زمین و زمان

شمارهٔ ۱۵۹ - ایضا له : مرا چه حاصل ازین خواجگان بی حاصل

شمارهٔ ۱۶۰ - وله ایضا : بزگوارا این خواجگی همه آنست

شمارهٔ ۱۶۱ - ایضا له : چو عادتست که ابنای دهر در هر قرن

شمارهٔ ۱۶۲ - وله ایضاً : دوش مخدوم من که تا جاوید

شمارهٔ ۱۶۳ - وله ایضا فی التّجرید : اندرین مرغزار کشت و درود

شمارهٔ ۱۶۴ - وله ایضا : مولی قوام دین که بر اقلیم حلّ و عقد

شمارهٔ ۱۶۵ - وله ایضا : صدر کبیر عالم عادل ضیاء دین

شمارهٔ ۱۶۶ - وله ایضا : در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود

شمارهٔ ۱۶۷ - وله ایضا : ز مرگ ناخوشتر چیز اگر تواند بود

شمارهٔ ۱۶۸ - وله ایضا : قدری شراب از رضیّ الّدین بخواستم

شمارهٔ ۱۶۹ - ایضا له : چنان سزد که کسی را که رتبتی باشد

شمارهٔ ۱۷۰ - ایضا له : هر کرا جای این نگارستان بود

شمارهٔ ۱۷۱ - وله ایضا : بهاء الدّین که تا دور جهان بود

شمارهٔ ۱۷۲ - وله ایضا : ای کریمی که با لطافت تو

شمارهٔ ۱۷۳ - وله ایضا : خورشید ذرّه پرور، شاه هنر نواز

شمارهٔ ۱۷۴ - ایضا له : مکن ملامت من گر به خدمت خواجه

شمارهٔ ۱۷۵ - وله ایضاً : بزرگوارا آنی که پیش رأی تو خور

شمارهٔ ۱۷۶ - ایضا له : سرورا عرضها نمی باید

شمارهٔ ۱۷۷ - ایضاً له : ای بزرگی که خدمت تو کند

شمارهٔ ۱۷۸ - ایضا له : خدایگان شریعت امام روی زمین

شمارهٔ ۱۷۹ - وله ایضا : هر کرا رسم و عادت آن باشد

شمارهٔ ۱۸۰ - ایضا له : مدحتی گفتمت که چون زیور

شمارهٔ ۱۸۱ - وله ایضا : امام ملّت و مفتیّ مشرق و مغرب

شمارهٔ ۱۸۲ - ایضا له : اگر به کم ز منی داد شغل من خواجه

شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضا : نیم مستست چشم دلبر من

شمارهٔ ۱۸۴ - وله ایضاً : فصل دی‌ماه به خوارزم اندر

شمارهٔ ۱۸۵ - وله ایضا : جهان صدرا لقای فرّخ تو

شمارهٔ ۱۸۶ - ایضا له : ز وجود عام تو ای شاه شرع حاصل من

شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضا : سروریش تو هر دو زحمت ماست

شمارهٔ ۱۸۸ - وله ایضا : نیاز و آرزوی من به روی فخرالدّین

شمارهٔ ۱۸۹ - ایضا له : مرا سخن چو بیاد تو بر زبان آید

شمارهٔ ۱۹۰ - وله ایضا : سحرگهان که دل از بند خود برون آید

شمارهٔ ۱۹۱ - ایضا له : این واقعۀ هایل جانسوز ببینید

شمارهٔ ۱۹۲ - وله ایضا : الحق این مطرب اگر چه زند چنگی بد

شمارهٔ ۱۹۳ - وله ایضا : زهی زرفعت تو خورده آسمان تشویر

شمارهٔ ۱۹۴ - ایضا له : کاه وجو خواستم ز تو من خر

شمارهٔ ۱۹۵ - ایضا له : دوش با طبع خویشتن گفتم

شمارهٔ ۱۹۶ - وله ایضا : اندیشه بکردم از سپاهان

شمارهٔ ۱۹۷ - وله ایضا : ای رتبت تو ورای مقدار

شمارهٔ ۱۹۸ - ایضا له : حسن رایت دانم ار آگه شود

شمارهٔ ۱۹۹ - وله ایضا : منم ان چرب دست شیرین کار

شمارهٔ ۲۰۰ - وله ایضا : ای ترا کرده لطف حق مخصوص

شمارهٔ ۲۰۱ - وله ایضا : ای دل سیه لطیف دیدار

شمارهٔ ۲۰۲ - وله ایضا : گفته بودی مرا که چیزی گوی

شمارهٔ ۲۰۳ - وله ایضا : ای کریم جهان، خبر داری؟

شمارهٔ ۲۰۴ - ایضا له : ز بعد مدّت سالی که من نیاسودم

شمارهٔ ۲۰۵ - ایضا له : خسروا نکته یی ز من بشنو

شمارهٔ ۲۰۶ - وله ایضا : ایا صدری که بی عون سخایت

شمارهٔ ۲۰۷ - ایضا له : سر فرازا چرا رها کردی

شمارهٔ ۲۰۸ - ایضا له : زهی سپهر پناهی که فضل و دانش را

شمارهٔ ۲۰۹ - وله ایضا : دختران سخن که دارمشان

شمارهٔ ۲۱۰ - وله ایضا : جناب عالی نزدیک و من بخدمت دور

شمارهٔ ۲۱۱ - وله ایضا : ای کاینات در نظر همّتت حقیر

شمارهٔ ۲۱۲ - وله ایضا : ای نکرده به عهد خویش از بخل

شمارهٔ ۲۱۳ - وله ایضا : تا توانی به صید دلها کوش

شمارهٔ ۲۱۴ - ایضا له : صدر مطلق کمال دین که چو تو

شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا : ای ترا جمع گشته در ره آز

شمارهٔ ۲۱۶ - ایضا له : ای ضمیر تو غیب را جاسوس

شمارهٔ ۲۱۷ - ایضا له : شب سیاه به تاریکی ار نشینم به

شمارهٔ ۲۱۸ - وله ایضا : بزرگوارا، خّط و عبارتت ماند

شمارهٔ ۲۱۹ - ایضا له : مرا گفتند مولانا چنین گفت

شمارهٔ ۲۲۰ - ایضا له : ای بزرگی که ریش قهر ترا

شمارهٔ ۲۲۱ - ایضا له : زهی ز لفظ تو بازار فضل را رونق

شمارهٔ ۲۲۲ - ایضا له : در جستن رضای تو عمری بقدر وسع

شمارهٔ ۲۲۳ - ایضا له : هیچ حاصل ز فضل و دانش نیست

شمارهٔ ۲۲۴ - وله ایضا : کمال الدّین که چرخ پیر نارد

شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا له : ای جبین تو مطلع اقبال

شمارهٔ ۲۲۶ - ایضا له : بنده ات بود گرسنه پیرار

شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا له : ای شده ذات تو مستجمع انواع کمال

شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا : محقّق است که چیزی که آن رسد به کمال

شمارهٔ ۲۲۹ - ایضا له : دو نشان ماند از مروّت و بس

شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا : دی در اسباب سیّدالوزرا

شمارهٔ ۲۳۱ - این قطعه در مدح ملک السّیادة و النّقابه سیّد مجدالدّین گوید : زندگانیّ مجلس عالی

شمارهٔ ۲۳۲ - ایضا له : قطعه ای نزد تو فرستادم

شمارهٔ ۲۳۳ - ایضا له : بنا میزد دلی چون شیر دارم

شمارهٔ ۲۳۴ - ایضا له : شعر کی نزد تو فرستادم

شمارهٔ ۲۳۵ - وله ایضا فی استدعاالّتبن : بدرگاه خواجه شدم دی سوار

شمارهٔ ۲۳۶ - وله ایضا : شبی به خوان تو حاضر شدم به ماه سیام

شمارهٔ ۲۳۷ - وله ایضا : ای صاحبی که از نفحات شمایلت

شمارهٔ ۲۳۸ - وله ایضا : صدرا اگرچه تو ز من آزاد و فارغی

شمارهٔ ۲۳۹ - ایضا له : من از تشریف مولانا چنان تنگ آمدم الحق

شمارهٔ ۲۴۰ - وله ایضا : نسیب و مدح و تقاضا فزون زده قطعه

شمارهٔ ۲۴۱ - ایضا له : ای خدمت تو ذخیرة عمرم

شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له : اگر چه مدّتی شد تا ز سالوس

شمارهٔ ۲۴۳ - ایضا له : گر عزیزست سیم بر مردم

شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا له : یزرگوارا دانی که بهر خدمت تو

شمارهٔ ۲۴۵ - ایضا له : ایا رسیده ز فضل و هنر بدان رتبت

شمارهٔ ۲۴۶ - وله فی نجم الدّین همگر رحمه الله و اباقکم : جهان فضل و کرم نجم دین که در خاطر

شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا له : حکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین

شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا له : گفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو

شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضا : ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل

شمارهٔ ۲۵۰ - ایضا له : زبزرگوارا! من ترک مدح گفتن تو

شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضا : سرورا من بفّر دولت تو

شمارهٔ ۲۵۲ - وله ایضا : من بر آن بودم کزین پس منصب صدر کبیر

شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخ : من که شب و روز گنه می کنم

شمارهٔ ۲۵۴ - ایضا له : من بی برگ از تو این یک بار

شمارهٔ ۲۵۵ - ایضاً له : ای بزرگی که کامرانی تو

شمارهٔ ۲۵۶ - وله ایضا : من که در خانه منزوی شده ام

شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضا : گر خواجه ز بهر ما بدی گفت

شمارهٔ ۲۵۸ - وله ایضا : ز روزگار بیک ره کرانه می جویم

شمارهٔ ۲۵۹ - ایضا له : پریر جود تو با من حدیث بخشش کرد

شمارهٔ ۲۶۰ - ایضاله : صاحب عادل شهاب ملک و دین

شمارهٔ ۲۶۱ - این قطعه در مدح صدر جمال الدّین گوید و او را وسیلت بخدمت شمس الدّین خوارزمی کند : مجلس محترم جما الدّین

شمارهٔ ۲۶۲ - ایضا له : کیست همخانۀ؟ زبان؟ دندان

شمارهٔ ۲۶۳ - وله ایضا : ای که در خانۀ تو بیگه و گاه

شمارهٔ ۲۶۴ - وله ایضا : گشت یکباره حضرت خواجه

شمارهٔ ۲۶۵ - وله ایضا : آن که سخت نشده هرگز سیر

شمارهٔ ۲۶۶ - وله ایضا : نگشته هیچ مرادی مرا ز تو حاصل

شمارهٔ ۲۶۷ - وله ایضا : امام عالم و قطب جهان جمال الّدین

شمارهٔ ۲۶۸ - ایضا له : ای سروری که در دهن نفس ناطقه

شمارهٔ ۲۶۹ - ایضا له : ز من بشنو حدیث بخل خواجه

شمارهٔ ۲۷۰ - ایضاً له : ای همه عادت تو لطف و مواسا کردن

شمارهٔ ۲۷۱ - وله ایضا : ما نه مردان سرپنحه و بازوی توایم

شمارهٔ ۲۷۲ - وله ایضا : قدوۀ اهل مهانی ای که هست

شمارهٔ ۲۷۳ - ایضا له : مجلس سامیّ مجد الدّینی ای کان هنر

شمارهٔ ۲۷۴ - وله ایضا : آه از این زندگیّ ناخوش من

شمارهٔ ۲۷۵ - وله ایضا : مژده کاقبال تو ز ناگه داد

شمارهٔ ۲۷۶ - وله ایضا : بجز از غصّه های مشکل من

شمارهٔ ۲۷۷ - ایضا له : سرورا رسم تصوّف آن بود

شمارهٔ ۲۷۸ - ایضا له : برون رفتم از خانه دی نگهبان

شمارهٔ ۲۷۹ - و له ایضاً : ای کف راد تو معمار جهان

شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاً : ای ز تو کار همه کس بر مراد

شمارهٔ ۲۸۱ - و له ایضاً : ای به گه جود چو گل تازه رو

شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا : ای ز گردون بشرف برده سبق

شمارهٔ ۲۸۳ : دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای

شمارهٔ ۲۸۴ - ایضاً له : ای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم

شمارهٔ ۲۸۵ - ایضا له : ای خبر داری که شوخان جهان

شمارهٔ ۲۸۶ - ایضا له : بس کن ای سرد ناخوش احمق

شمارهٔ ۲۸۷ - .له ایضا : آن زن که پریر آمد در عقد نکاحت

شمارهٔ ۲۸۸ - ایضا له : خواجه مختص ز بس که مختصرست

شمارهٔ ۲۸۹ - ایضا له : هر کو به هنر کند مباهات

شمارهٔ ۲۹۰ - ایضا له : خواجگانی که پیش ازین بودند

شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضا : بغربت اندر اگر صد هزار سیم و زرست

شمارهٔ ۲۹۲ - و له ایضا فی صفة صندوقچه : ای از پی حلّ و عقد دایم

شمارهٔ ۲۹۳ - ایضا له : ای خواجه بدیدمت دل تو

شمارهٔ ۲۹۴ - ایضا له : ای همه انصاف عالم تعبیه در حکم تو

شمارهٔ ۲۹۵ - وله ایضا : پسر زر دوز آن کندۀ شوخ

شمارهٔ ۲۹۶ - و له ایضاً : ای سرا پرده بر فلک برده

شمارهٔ ۲۹۷ - وله ایضا : ای دل و جان بیاد تو زنده

شمارهٔ ۲۹۸ - وله ایضا : پناه زمرۀ دانش شکوه اهل هنر

شمارهٔ ۲۹۹ - وله ایضاً : ای زبیم تو در تن اعداد

شمارهٔ ۳۰۰ - ایضا له : ای بر محکّ عقل وجود تو ناسره

شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا : تادر دشت هست و جو باره

شمارهٔ ۳۰۲ - ایضا له : من نه مردار خوارم ای خواجه

شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاً : ای در دعای جان تو اجرام یک زبان

شمارهٔ ۳۰۴ - ایضا له : ای همه سروران روی زمین

شمارهٔ ۳۰۵ - وله ایضا : جود خواجه سیاه رویم کرد

شمارهٔ ۳۰۶ - وله فی صفة القحط و التماس الغلّه : ای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود

شمارهٔ ۳۰۷ - ایضاً له : کریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم

شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا له : منم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن

شمارهٔ ۳۰۹ - ایضا له : شهاب دین که زبانم پر از مدایح تست

شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا له : آدمی را چهار حالت هست

شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضا : زهی شکوه تو از روی ملک رنگ زدای

شمارهٔ ۳۱۲ - وله ایضا : مرا سیّ و دو خدمتکار بودند

شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضا : دیدۀ عقل راه دان بگشای

شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گوید : ای قاصر از ستایش تو هر عبارتی

شمارهٔ ۳۱۵ - وله ایضا : دریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن

شمارهٔ ۳۱۶ - و له ایضاً : زهی حرّی که ثابت کرد جودت

شمارهٔ ۳۱۷ - وله ایضا : ای کریمی که در آفاق جهان

شمارهٔ ۳۱۸ - وله ایضا : چون شدی خشمناک بر بنده

شمارهٔ ۳۱۹ - ایضا له : جهان لطف و کرم افتخار اهل قلم

شمارهٔ ۳۲۰ - در مدح صدر قوام الملّة و الدّین ابراهیم بنداری گوید و به دمشق فرستد. : نسیم باد صبا هیچ عزم آن داری

شمارهٔ ۳۲۱ - وله ایضا : این همه سرکشی مکن بر من

شمارهٔ ۳۲۲ - وله ایضا : در ضمیرم اگر چه کم گویم

شمارهٔ ۳۲۳ - وله ایضا فی مذمة الدّنیا : تا کی این رنج روزگار بری ؟

شمارهٔ ۳۲۴ - وله ایضا : ایا حرّی که دستت گاه بخشش

شمارهٔ ۳۲۵ - ایضاً له : ای که دایم بسر انگشت دها

شمارهٔ ۳۲۶ - ایضا له : ایا صدری که در بازار دانش

شمارهٔ ۳۲۷ - و له ایضا : بزرگی را همی دانم که هرگز

شمارهٔ ۳۲۸ - ایضا له : بر سر ما آمد ابر بهمنی

شمارهٔ ۳۲۹ - وله ایضا : ای لطف تو آب زندگانی

شمارهٔ ۳۳۰ - وله ایضا : بجان آفرینی که نزدیک عملش

شمارهٔ ۳۳۱ - ایضا له : آن ریش فلان مزد قانی

شمارهٔ ۳۳۲ - ایضا له : جو همی خواستم پریر به شعر

شمارهٔ ۳۳۳ - ایضا له : کرده یی ژار با من انعامی

شمارهٔ ۳۳۴ - وله ایضا : جهان فضل و فضایل امام ربّانی

شمارهٔ ۳۳۵ - وله ایضا : ای صفات کرمت روحانی

شمارهٔ ۳۳۶ - ایضاً له : ای صاحبی که گر بمثل رای باشدت

شمارهٔ ۳۳۷ - ایضا له : اگر کسی پسری را از آن تو بکشد

شمارهٔ ۳۳۸ - و قال ایضاً : بلند قدرا آنی که در علاج نیاز

شمارهٔ ۳۳۹ - وله ایضا : دوستی دارم چون ناخن‌گیر

شمارهٔ ۳۴۰ - وله ایضا فی التوبیخ : ای که پی حرص و هوا می روی

شمارهٔ ۳۴۱ - وله ایضا : پیشوای علما خسرو دانشمندان

شمارهٔ ۳۴۲ - ایضا له : فرستادم بخدمت کاردی خوب

شمارهٔ ۳۴۳ - وله ایضا : صاحبا عدّت قیامت را

شمارهٔ ۳۴۴ - وله ایضا : ای مقادیر فضل و افضالت

شمارهٔ ۳۴۵ - فی مدح ابن بدرالدّین باسمعیل : بنامیزد چنان فرّخ لقایی

شمارهٔ ۳۴۶ - ایضا له : مخدوم کمال ملّت و دین

شمارهٔ ۳۴۷ - ایضا له : ز ابر چون برف سیم باریدی

شمارهٔ ۳۴۸ - ایضا له : ای آنکه از افاضل انوار معنوی

شمارهٔ ۳۴۹ - ایضا له : ای آفتاب ملک که از پرتو کرم

شمارهٔ ۳۵۰ - وله ایضا : ای خواجه سال و ماه تو تلوین همی‌کند