شمارهٔ ۳۲۹ - وله ایضا

هوش مصنوعی: ای مهر و محبت تو، منبع حیات و زندگی؛ و وجود تو، سرشار از مفاهیم و معانی عمیق است.

هوش مصنوعی: در نگاه عاقلانه، از جنبه واقعی و عمیق زندگی، اهمیت و ارزش بیشتری وجود دارد.

هوش مصنوعی: در خمیره‌ی هنر، برای بیان زیبایی‌ها، خوشی و شادی بهترین راه و شکل را انتخاب می‌کنند.

هوش مصنوعی: در دلت چیزهایی نهفته است که همچون ستاره‌ها در آسمان درخشنده‌اند.

هوش مصنوعی: دیدن تو مانند دولت و خوشبختی و شادابی و جوانی است که سرشار از لذت و آرامش است.

هوش مصنوعی: دوستی و محبت تو برای من به اندازه جان عزیز است و هرگز آن را به راحتی از دست نمی‌دهم.

هوش مصنوعی: دعای یک خادم باید از دل و با صداقت باشد، نه مانند دیگران که فقط به حرف و زبانی از روی عادت دعا می‌کنند.

هوش مصنوعی: این بار، قلم تو به خاطر ناتوانی‌اش نتوانست به خوبی خود را نشان دهد و نتوانست به راهیابی و پیشرفت کمک کند.

هوش مصنوعی: من اگر از ناتوانی راضی شوم، این به خاطر آن است که از قدرت تو خبری نیست.

هوش مصنوعی: بر من که دل سبک و شاد دارم به خاطر عشق، برای چه سرگرم شوم؟

هوش مصنوعی: تو گفتی که دعا نمی‌نویسی، اما این روش را به من نسبت نده.

هوش مصنوعی: یک نوشته بر روی بنده‌ای قرار می‌گیرد و آن را به الاغ و کاروانی می‌دهند.

هوش مصنوعی: اما نمی‌تواند آن را از آسیب‌های آسمانی محافظت کند.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که اگر تو به کسی که در مقام خدمت است، توجه و احترام کافی نداشته باشی و او را نخوانی، در واقع باید منتظر ناملایمات و بداقبالی باشی. این نشان‌دهنده‌ی اهمیت احترام به دیگران و توجه به اقتدار و خدمت آنهاست.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات، از روی مهربانی به خاطر داشته باش که من هم بنده‌ات هستم، اگر توانایی‌اش را داری.

هوش مصنوعی: اگر به یاد من باشی یا نباشی، من دیگر تو را فراموش نکرده‌ام و حالا تو خودت می‌دانی که چه حسی دارم.