شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا له

کمال‌الدین اسماعیل » قطعات » شمارهٔ ۲۴۸ - ایضا له

گفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو

بهر میان خویش ز جوزا کمر خرم

در خاطرم نبود که بر خوان دولتت

آب آنگهی خورم که به خون جگر خرم

لایق شناسی از کرم خود که بردرت

من جان برایگان دهم و نان به زر خرم

شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا له: حکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین شمارهٔ ۲۴۹ - وله ایضا: ای بزرگی که کرامند بود گر بمثل

اطلاعات

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: سیاوش جعفری

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گفتم چو بسته ام کمر بندگیّ تو

بهر میان خویش ز جوزا کمر خرم

هوش مصنوعی: گفتم وقتی که خود را به خدمت تو درآورده‌ام، برای اینکه میانه‌ام را زیبا کنم، از شادی و سرور خود بهره می‌برم.

در خاطرم نبود که بر خوان دولتت

آب آنگهی خورم که به خون جگر خرم

هوش مصنوعی: من به خاطر نیاوردم که در مهمانی خوشبختی‌ات زمانی خوراکی بنوشم که در دل از غم و درد رنج می‌برم.

لایق شناسی از کرم خود که بردرت

من جان برایگان دهم و نان به زر خرم

هوش مصنوعی: مناسب است که شایستگی کسی را با محبت و بزرگواری او بسنجید، چرا که اگر او به من لطف و کرامت کنند، من در عوض جانم را به رایگان در اختیارش می‌گذارم و حتی نان نیز به آهنگ شادی‌اش می‌دهم.