شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا

هوش مصنوعی: تو که در مسیر آزمایش‌ها و چالش‌ها، همتت محدود و آرزوهایت بی‌پایان است.

هوش مصنوعی: همه دندان‌ها به خاطر حرص و ولع، شبیه سیر هستند و همه مغزت همچون پیاز، پوسته‌ای دارد.

هوش مصنوعی: اگر به زاهدان خر ندهی، اما خودت از نان آنها استفاده می‌کنی، پس نان‌خور آنان هستی بی‌نیاز.

هوش مصنوعی: دست تو مانند دهان گرسنگان است؛ هر چه به آن بدهی، دیگر باز نمی‌گردد.

هوش مصنوعی: وقتی که سخن را آغاز کنی، همه چیز از تو خارج می‌شود؛ اما تنها صدایت است که به گوش می‌رسد.