شمارهٔ ۲۴۵ - ایضا له

هوش مصنوعی: آیا به مقام و جایگاهی از دانش و هنر رسیده‌ای که فرشتگان آسمانی تو را خطاب کرده و به تو توجه کنند، ای خداوند من؟

هوش مصنوعی: من به تو آن‌قدر ارج و مقام می‌دهم که حتی ستاره‌ها هم به تو احترام بگذارند، اما بعد از آن، در کنار تو می‌نشینم چون من فردی دانا و خردمند هستم.

هوش مصنوعی: فلک به گرد و غبار ستاره تو بدل شده است، ولی من بر آستان تو، حتی غبار را هم نمی‌پسندم.

هوش مصنوعی: حرف‌های عاشقانه و پرشور بر زبانم جاری شد و این اشتیاق به قدری قوی است که جانم را از این بس فراتر می‌برد.

هوش مصنوعی: با یک خنده یا نگاه دلربا که تو به من انداختی، همه‌ی ارزش‌های خود را فراموش کردم و فقط به تو فکر کردم.

هوش مصنوعی: دنیای اطراف به خاطر ارج نهادن به ارزش خدمات تو، همه گرانبهاها را به عنوان اشک از دیده‌ام دور ریخته‌ام.

هوش مصنوعی: زمانه به خاطر نشان دادن ارزش خدمات تو، تو را از وجود خود دور کرده است، چند روزی به همین حالت گذشت.

هوش مصنوعی: وقتی که لطف و مهربانی تو را احساس کردم و فضای زندگی‌ام دچار تغییر شد، حالا حوادث زندگی به من درس و عبرت می‌دهند.

هوش مصنوعی: او از مرکز وجودش جدا شده است، مانند چرخ که از محور خود جدا می‌شود.

هوش مصنوعی: من در کنار در نشسته‌ام و با عشق به سوی آن نگاه می‌کنم و همیشه منتظر خبری هستم، مانند قفلی که محکم بسته شده است.

هوش مصنوعی: هرچند که از اشک‌های بی‌نظم و دل‌تنگی‌هایم به لباس و دامنم ریخته است، با این حال، من با آن مقابله می‌کنم و از آن نگران نیستم.

هوش مصنوعی: بر خاک درگاهت اشک‌های پنهانی میریزم و مثل دل شفاف، به زیبایی تو رنگ می‌زنم.

هوش مصنوعی: به خاطر آن‌قدر گریه و اشک، دیگر نمی‌توانم چشم‌هایم را ببندم و به خواب بروم.

هوش مصنوعی: فراق و دوری تو باعث شده که هیچ کار دیگری برای انجام دادن نداشته باشم. من درباره گریه و اندوه خود چه بگویم؟ به خودم می‌خندم.

هوش مصنوعی: به روشنای تفکر و اندیشه‌ای که به تو داده شده، سوگند می‌خورم که نور حقیقت درونت از یاد خدا و ذکر او بر تو تابیده است.

هوش مصنوعی: هیچ کس به اندازه من به دیدار تو آرزو ندارد، همانطور که تشنه‌ای به آب و مرده‌ای به جان نیاز ندارد.

هوش مصنوعی: این شعر یادگاری از من است، این اشعار پر از درد و رنج را نگه‌دار تا شاید به یاد تو بیفتم و پیوندی دوباره بسازم.

هوش مصنوعی: اگر به سوی تو بازنگردم، به زودی در دنیای نرم و لطیفت به ناتوانی و محدودیت دچار می‌شوم.

هوش مصنوعی: تمام درد و رنج من این است که فقط به خاطر دیدار تو و نامه‌ات خوشنودم.