شمارهٔ ۴۵ - ایضا له

هوش مصنوعی: ای نور دین، تو که در تمام جهان به خاطر هنر و خلاقیت خود شناخته شده‌ای، به ما روشنی می‌بخشی.

هوش مصنوعی: شما از کلمات و نثرهای زیبایی استفاده کرده‌اید که هماهنگی و لطافت خاصی دارند؛ کلام شما مانند شعر است و به شکل موزون و شیرینی بیان شده، در حالی که معنای عمیقی دارد و می‌تواند به طور مفصل و جذاب توضیح داده شود.

هوش مصنوعی: نرگس بواسطه‌ی زیبایی و لطف تو کمی از جام عشق نوشید و اکنون به خاطر آن سرمست و شاداب است.

هوش مصنوعی: خورشید به خاطر احساسات تو شعله‌ور شده و این شعله‌اش از حرارت دل تو ناشی است.

هوش مصنوعی: اخلاق نیکوی تو در صفحات کاغذی نوشته شده است.

هوش مصنوعی: تمام نور و روشنی جهان از خورشید می‌تابد و دل من نیز با عشق تو روشن و پرنور است.

هوش مصنوعی: دعای تو باعث شده که دلم به تو نزدیک باشد، هرچند که چهره‌ام از خدمت به تو دور است.

هوش مصنوعی: در این زمان که زندگی پر از سختی‌ها و مشکلات است، هر کسی که دلی رنجیده داشته باشد، به خوبی احساساتش را درک می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر خاطرم نتواند به خوبی سخن بگوید، باید از اربابان خرد عذرخواهی کنم.

هوش مصنوعی: اگرچه من خطاها و اشتباهات زیادی دارم، اما عذرخواهی من فقط به این یک مورد محدود می‌شود.