خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شمارهٔ ۲۸۳

کمال‌الدین اسماعیل » قطعات » شمارهٔ ۲۸۳

دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای

کمیّ عمر عدو و فزونی زر تو

یکی بدان که توانگر شوم ز نعمت تو

یکی بدان که شود بیش رتبتم بر تو

خدای هر دو به اقبال تو میسّر کرد

چنان که بود مراد و هوای چاکر تو

اگر چه حال دعا گو تفاوتی بنکرد

از آنچه بود مکن کم سعادت سر تو

شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا: ای ز گردون بشرف برده سبق شمارهٔ ۲۸۴ - ایضاً له: ای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم

اطلاعات

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: سیاوش جعفری

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای

کمیّ عمر عدو و فزونی زر تو

هوش مصنوعی: من از خدا خواستم که دو چیز به من عطا کند: عمر کمتر برای دشمن و ثروت بیشتر برای تو.

یکی بدان که توانگر شوم ز نعمت تو

یکی بدان که شود بیش رتبتم بر تو

هوش مصنوعی: بدان که من از نعمت تو توانگر و بی‌نیاز می‌شوم و همچنین بدان که مقام و مرتبت من در پیشگاه تو بالاتر خواهد رفت.

خدای هر دو به اقبال تو میسّر کرد

چنان که بود مراد و هوای چاکر تو

هوش مصنوعی: خدای هر دو طرف، به تو لطف کرده و خواسته و آرزوی من را به خوبی برآورده است.

اگر چه حال دعا گو تفاوتی بنکرد

از آنچه بود مکن کم سعادت سر تو

هوش مصنوعی: باوجود اینکه حال دعاگو تغییر نکرده است و همچنان همانند گذشته است، اما نگذار که سعادت تو کم شود.