شمارهٔ ۲۷۱ - وله ایضا

هوش مصنوعی: ما از جنس مردان محکم و قوی نیستیم که فقط با دعوا و قدرت بدنی خود را اثبات کنیم.

هوش مصنوعی: ما به کمک تو، مانند تکیه‌گاهی، در دل خودمان جایی را برای تو باز می‌کنیم. پس لطفاً کسانی که لاغر و بی‌چیز هستند را از کنار خود دور نکن.

هوش مصنوعی: در زمان‌های ترس و خطر، با روی زیبا و دلپذیر تو، مردم به تلاش و ساختمان‌سازی می‌پردازند و از ناامیدی جلوگیری می‌کنند.

هوش مصنوعی: هر کاری که می‌توانی با سگ انجام دهی، با من هم انجام بده. اما ای شیر مردان! گناهی که گرگ بر آهو روا می‌دارد، بر من نکنید.

هوش مصنوعی: پرنده‌های شکاری به خاطر ترس از تو پرهای خود را پر می‌کنند. تو فرشته‌ای هستی که به هیچ کس آسیب نمی‌زنی.

هوش مصنوعی: هر لحظه به یاد تو و از عشق تو سخن می‌گویم، مثل نی که صدای دلنشینش را تولید می‌کند. پس مانند چنگ، در پس زانویم، تو را فراموش نکنم.

هوش مصنوعی: من هم باید به خدمت و احترام به پیری توجه کنم. این همه احترام و حق را نباید به سادگی نادیده بگیرم.

هوش مصنوعی: اگر گرهی که به خاطر ابرویت به وجود آمده، سه سال طول بکشد، به چشمت نگاه کن و یک لحظه هم ابرو را پایین نیاور.